یک مسئول صهیونیست: بن‌سلمان و بن‌زاید بیشتر از یهودیان از اسرائیل حمایت می‌کنند

پوستر: گرسنگی و مرگ، هدیه سعودی‌ها به کودکان یمنی

نمونه کارهایی از کالیته و سرکالیته

تولید جدیدترین کالیته و سرکالیته در شهر کالیته

کلیپ: قدرت پوشالی آمریکا

تظاهرات محیط زیستی در لبنان

عزل برادر ناتنی ولیعهد عربستان از سازمان گردشگری

شهر کالیته

پویش ضد دولتی مردم مصر در جام ملت‌های آفریقا + نماهنگ

پوستر: آرزوهای کودکان مظلوم غزه

حمله پهپادهای یمنی به ۲ فرودگاه سعودی «ابها» و «جازان»

اعتصاب عمومی فلسطینیان در روز برگزاری نشست منامه

اعطای حق شهروندی افتخاری فرانسه به زن فعال سیاسی عربستانی

تظاهرات كردهای استرالیا علیه دخالت تركیه در امور عراق و سوریه

پویش فعالان عرب علیه دست داشتن آمریكا و عربستان در حمله به نفت‌كش‌ها + عکس

درخواست فعالان آمریکایی از رئیس جمهور برای مخالفت با سلاح هسته ای

پوستر: یمن را دریابید

شهر کالیته

نامه ۹۱ نماینده پارلمان ایرلند علیه جنایات رژیم آل خلیفه

لندن میزبان بزرگ‌ترین كنفرانس حمایت از فلسطین در اروپا

يکشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۴ - ۰۹:۱۹
کد مطلب: ۲۷۳۴۴
داخلی آرشيو گزارش صفحه اخبار جبهه مستضعفین
وهابیت انگلیسی و تخریب قبور ائمه بقیع
به مناسبت 92مین سالگرد فاجعه
وهابیت انگلیسی و تخریب قبور ائمه بقیع
از زمان ظهور وهابیت در عربستان، حامیان این تفکر انحرافی تحت حمایت انگلیس و آمریکا به جنایات خود از تخریب قبور ائمه بقیع تا ایجاد و تقویت گروهک تروریستی داعش ادامه می‌دهند.
جبهه جهانی مستضعفین - بقيع اولين مدفن و مزاری است كه به دستور رسول اكرم(ص) و به­‌وسيله مسلمانان صدر اسلام ساخته شد.

از زمان ظهور وهابیت در عربستان و در سایه حمایت آمریکا و انگلیس این فرقه مورد نقد تمامی فرق اسلامی از جمله شیعیان و اهل تسنن بود.

پیروان این فرقه از همان ابتدا با نام اسلام، دست به تندروی‌های زیادی در مورد ارزش‌ها و نمادهای اسلامی زدند که می‌توان به عنوان نمونه به تخریب بقیع اشاره کرد.

از همین رو هم‌زمان با هشتم شوال و به مناسبت نود و دومین سالگرد تخریب قبور ائمه بقیع به بررسی تاریخ شکل‌گیری و توطئه تخریب این مکان شریف می‌پردازیم.


بقیع کجاست؟

اين مدفن مقدس و تاريخی واقع در شهر مدینه است و در گذشته «بقيع‌الغرقد» نامیده و در قرن‌های اخير گاهی «جنه‌البقيع» نيز گفته می‌شد.

ابن اثير می‌گويد: «در لغت بقيع به محل وسيعی كه دارای درخت و يا ريشه درخت باشد، گفته می‌شود و چون مكان بقيع پيش از آن دارای درختی به‌ نام غرقد ‌و ريشه‌های آن بود پس از قطع اين اشجار نيز با همان اسم معروف گرديد.»(+)

مردم مدينه قبلاً اجساد درگذشتگان خود را در نقاط مختلف و در دو گورستان عمومی به نام گورستان «بنی حرام» و «بنی سالم» و گاهی در داخل منازل خود دفن  می‌كردند.

با دفن جسد عثمان بن مظعون و ابراهيم فرزند رسول خدا (ص) در بقیع، این مکان به عنوان قبرستان به رسمیت شناخته شد و مورد توجه مردم قرار گرفت و عده‌ای از صحابه و ياران رسول خدا(ص) بتدريج خارها و ريشه درختان موجود در بقيع را قطع و آن بخش را به عنوان آرامگاه خصوصی، به خانواده خود اختصاص دادند و بعضی از اقوام و عشيره رسول خدا (ص) در داخل بعضی از منازل متصل به بقيع دفن گرديدند.

قبور بقیع
با گذشت چهارده قرن از عمر این قبرستان، بقیع دگرگون شده و از قبور زيادی كه در اين آرامگاه تاريخی به افراد معروف از صحابه و شخصيت‌های اسلامی تعلق داشت، بجز تعداد محدودی باقی نمانده است.

قبور همه اقوام رسول خدا(ص) در قسمت غربی بقيع واقع شده است، هر گروه از آنان نيز به تناسب ارتباطشان با یکديگر و انتسابشان به رسول خدا (ص) در يك نقطه معين و جايگاه مخصوص و در كنار هم دفن شده‌اند، مثلا قبور ائمه چهارگانه با قبر عباس و فاطمه بنت اسد در يك نقطه و در كنار هم و همه همسران رسول خدا (ص) در يك نقطه معين و در كنار هم و رقيه و ام كلثوم دختران پيامبر(ص) نیز در كنار هم و عمّه‌های آن حضرت با امّ‌البنين در كنار هم، كه مجموع اين بخش به نام «مقابر بنی هاشم» معروف گرديده است.

ساير بخش‌های مختلف بقيع نيز به نام‌های خاصی ناميده می‌شوند، مانند «روحاء» و «زوراء» و پس از گذشت بيش از نيم قرن از رسميت يافتن بقيع، تمام شهدای حره در يك نقطه از بقيع و در كنار هم بخاك سپرده شده‌اند. (+)

در كنار قبرستان بقيع خانه‌های زيادی وجود داشت كه يكی از آنها متعلق به عقيل ابن ابیطالب بود. اين خانه به آرامگاه خصوصی و خانوادگی اقوام و فرزندان رسول خدا (ص) تبدیل و اولين كسی‌كه در داخل آن دفن شد پيكر فاطمه بنت اسد بود.

"ابن شبه" از قديمی‌ترين مورخان و مدينه‌شناسان می‌گويد: «عباس ابن عبدالمطلب در داخل خانه عقيل و در كنار قبر فاطمه بنت اسد دفن شده است.» اين جمله صريح را مورخ و مدينه‌شناس معروف سمهودی و احمد بن عبدالحميد نيز در كتاب خود نقل کرده‌اند.

اين خانه به همان شكل تا زمان امام حسن مجتبی(ع) باقيمانده بود و آن حضرت در وصيت خود از برادر خود خواستند تا بدن مطهرشان را در كنار قبر رسول الله(ص) به خاك بسپارند و اگر بنی‌اميه مخالفت كردند در كنار قبر مادرشان حضرت فاطمه(س) دفن شوند.

پس از آن حضرت، پيكر مطهر امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) در كنار جد بزرگوارشان امام مجتبی (ع) دفن گرديد كه اسناد و مدارك فراوانی در اين زمينه وجود دارد؛ در فاصله ۲ تا ۳ متري اين قبرها نیز قبر عباس عمومی گرامی رسول خدا(ص) قرار گرفته و در كنار آن نيز قبر ديگری است كه متعلق به فاطمه بنت اسد است که قبل از ويرانی ساختمان اين حرم مطهر همه اين قبور شش‌گانه در زير گنبد و دارای ضريح زيبایی بودند.

در بقيع اولين كسی كه از انصار دفن شده است «اسعد بن زراره» و از مهاجرين «عثمان بن مظعون» بوده است. 

هم‌چنين مدفن تعدادی از همسران، فرزندان، اقوام و عشيره پيامبر اسلام و جمع كثيری از صحابه و ياران آن حضرت و تعداد بی‌شماری از شهدا و علما نیز در اين قبرستان قرار دارد.


ساخت حرم و بارگاه برای مدفن ائمه اطهار(علیهم‎السلام)
ساخت حرم و بارگاه در بقیع در چند مرحله صورت گرفت؛ پس از زمان بنی‌امیه که شیعیان در سخت‎ترین شرایط به سر می‌بردند و حتی جرأت اظهار عقیده خود را نداشتند، عباسی‌ها به روی کار آمدند و هم‌زمان با این اتفاق بود که شیعیان به آزادی‌هایی دست یافتند، تا جایی‌که سفاح به حقانیت امیرمؤمنان علی (علیه‎السلام) اعتراف کرد و اقدام به بازگرداندن فدک به بنی‌الحسن نمود.

پس از این اقدام عباسی‌ها و با برداشته شدن همه موانع، شیعیان خاندان عصمت و به ویژه سادات بنی‌الحسن در تعمیر و توسعه مدفن ائمه بقیع و تبدیل خانه عقیل به حرم به عنوان یک وظیفه دینی و نماد مذهبی اهتمام نمودند.

شاید انتساب عباسی‌ها به عباس؛ عموی پیامبر(ص) مهم‌ترین انگیزه برای شیعیان آن دوره بود که به تعمیر و توسعه بارگاه جد خود اقدام کنند.


در مورد تغییر و تحولی که پس از این تاریخ تا قرن پنجم در این حرم شریف به وجود آمده، اطلاع دقیق و مستند تاریخی در دست نیست؛ ولی با توجه به بحث‌های گذشته به یقین این حرم در طول این سه قرن نیز مورد توجه عباسیان و شیعیان بوده و در هر فرصت ممکن به تعمیر و تجدید بنای آن اهتمام ورزیده‌اند.

مرحله بعدی تجدید بنای حرم از قرن پنجم آغاز شده که خوشبختانه اسناد و مدارک تاریخی زیادی در این زمینه وجود دارد.

طبق مدارک تاریخی، گنبد و بارگاه حرم ائمه بقیع که از نظر استحکام و ارتفاع، ظرافت و زیبایی بر همه قبه‌های موجود در بقیع برتری داشت، به مدت هشتصد سال پا بر جا بود و به دستور «مجد‌الملک ابوالفضل اسعد بن محمد بن موسی البراوستانی القمی»، وزیر برکیارق از سلاطین سلجوقی در بین سال‌های ۴۸۶ الی ۴۹۸ هجری قمری ساخته شد.

در این زمینه مورخ معروف ابن اثیر در حوادث سال ۴۹۵ هجری قمری می‌گوید: «در این سال امیر مدینه، منظور بن عماره حسینی دنیا را وداع گفت و او معماری را که از اهالی قم بود و از سوی مجد‌الملک براوستانی برای ساختن قبه حسن بن علی(ع) و عباس عموی پیامبر(ص) در مدینه به سر می‌برد، به قتل رسانید.»

شاید بهترین راه برای به دست آوردن کیفیت این بنای شریف و مشخصات آن مراجعه به ثبت مشاهدات و خاطرات مورخان و جهانگردان باشد. مشخصات «قبه‌ای بزرگ و سر به فلک کشیده و بسیار مستحکم» مشترک در بین مشاهدات مورخان هم‌چون ابن جبیر ابن نجار در قرن هفتم، خالد بن عیسی البلوی المغربی و ابن بطوطه (جهانگرد معروف) در قرن هشتم می‌باشد.(+)


ویژگی‌ها و خصوصیت‌های معماری حرم شریف بقیع
براساس اطلاعات تاریخی بدست آمده حرم بقیع هشت ضلعی بوده است.

میرزا محمدحسین فراهانی که در سال ۱۳۰۲ هجری قمری این حرم شریف را زیارت کرده است، می‌گوید: «‌چهار نفر از ائمه اثنی عشر ـ صلوات الله علیهم اجمعین ـ است که در بقعه بزرگی که به صورت هشت ضلعی ساخته شده است واقع‌اند و اندرون و گنبد آن سفیدکاری است.»

حرم بقیع دارای دو در بوده است که براساس اعلام ابن نجار مدینه‌شناس معروف متوفای ۶۴۷ هجری قمری، بقیع دارای دو در بوده است که یکی از آنها همیشه و در تمام ساعات روز به روی زائرین باز بوده است؛ بارگاه بقیع محرابی هم داشته است.

حرم بقیع خادمانی نیز داشته که شامل کفش‌دار و زیارتنامه‌خوان بودند.

امین‌الدوله در سفرنامه خود درباره بقیع می‌نویسد: «یکشنبه یازدهم محرم ۱۳۱۶ هجری قمری هوای بقیع و زیارت ائمه هدی کردم. آنجا جز حاج صادق یزدی و یک ضعیفه کفش‌دار و یک سقا کسی نبود؛ کلیددار، متولی و زیارتنامه‌خوان هنوز نیامده بودند.»


هم‌چنین در برخی سفرنامه‌ها برای حرم تزئیناتی ذکر شده و اینکه این حرم صحن نداشته است؛ آنچه از تاریخ به دست می‌آید این است که قبور ائمه بقیع و جناب عباس از قدیم‌الایام و بلکه پیش‌تر از قرن هفتم تا زمان تخریب دارای ضریح‌های متعددی ‌بوده‌‌اند که به مناسبت نزدیکی و اتصال قبور ائمه (علیهم‎السلام) همه آنها در داخل یک ضریح و قبر عباس عموی پیامبر (صلی الله علیه و آله) به علت فاصله آن با این قبور دارای ضریح مستقل بوده است. همه مورخان از ظرافت و زیبایی این ضریح‌ها تعریف و تمجید کرده‌اند.

در تاریخ برای اولین بار جهانگرد معروف ابن جبیر (متوفای ۶۱۴ هجری قمری) از صندوق قبور ائمه بقیع سخن به میان آورده و گفته است: «‌قبرشان بزرگ و از سطح زمین بلندتر و دارای ضریحی از چوب می‌باشد که بدیع‌ترین و زیباترین نمونه از نظر فن و هنر است و نقوشی برجسته از جنس مس بر روی آن ترسیم و میخ‌کوبی‌هایی به جالب‌ترین شکل در آن تعبیه شده که نمای آن را هرچه زیباتر و جالب‌تر نموده است» و عده‌ای مورخ دیگر که شبیه به این تعابیر را به کار برده‌اند.

اولین ضریح‌ها در بقیع به دستور مجدالملک ساخته شده و هم‌چنین دو ضریح دیگر نیز برای بقیع ساخته و نصب شده است که سومین آنها تا زمان تخریب این حرم پا برجا بوده است.

مرحوم سید محسن می‌گوید: «‌در اصفهان ضریح دیگری از فولاد به صورتی ظریف و زیبا ساخته شد که در قسمت بالای آن اسماء حسنی با آب طلا و خط زیبا ترسیم شده بود که با سختی فراوانی به جده منتقل و به خاطر ممانعت سران مدینه سه سال متوقف و با پرداخت مبالغ کلانی به مخالفان، در حرم نصب گردید.»(+)


تعمیرات و اصلاحات حرم و گنبد و بارگاه ائمه بقيع(عليهم السلام)
تعميرات و اصلاحاتى به وسيله بعضى از خلفا و سلاطين و يا افراد مختلف انجام شده است، كه به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

۱- اوّلين تعمير در حرم ائمّه بقيع(عليهم السلام) در سال ۵۱۹ قمری و پس از گذشت بيست و چهار سال از ايجاد ساختمان آن و به دستور «مسترشد بالله» بيست و نهمين خليفه عباسى انجام شد که براساس نوشته مورخان در طاق طرف قبر عباس، اين كتيبه وجود دارد كه: «إنّ الآمِرَ بعمله المسترشد بالله سنة تسع عشرة و خمسمأة».

البته به نظر می‌رسد بناى اصلى اين حرم، پيش از اين تاريخ بوده است، يعنى صدور اين دستور براى انجام تعميرات و اصلاحات بوده است.

۲- دومين تعمير در حرم بقيع در نیمه اول قرن هفتم و بين سال‌هاى ۶۲۳ و ۶۴۰ قمری به وسيله يكى ديگر از خلفاى عباسى به نام مستنصر بالله انجام گرفته است. که براساس نوشته سمهودى در بالاى محراب حرم بقيع در كتيبه ديگرى اين جمله به چشم مى‌خورد: «امر بعمله المنصور المستنصر بالله»

۳ـ تعمیر سوم حرم شريف، متعلق به اوائل قرن سيزدهم هجرى است كه به دستور سلطان محمود عثمانى و به دست محمد على پاشاى مصرى انجام شده است.

گفتنی است اين سه مورد از تعميرات حرم بقيع كه با تاريخ روشن و مشخصّات عاملان آنها، به دست ما رسيده است؛ ولى بطور مسلّم تعميرات و اصلاحات به عمل آمده در حرم بقيع، منحصر به موارد ياد شده نبوده، بلكه چنين تعميرات و اصلاحات مكرّر، طبق مقتضيات و ايجاب شرايط بدون اين‌كه تاريخ آنها مشخص و يا در منابع منعكس شود انجام شده است و به هر حال اين تعميرات، همانند احداث اصل ساختمان گنبد و بارگاه، بر قبور ائمه بقيع (عليهم السلام) نشان از اهتمام و توجه مسلمانان در طول تاريخ به اين حرم شريف مى‌باشد كه بی‌شک توجه خلفا و سلاطين را نيز بر اين جايگاه مقدس سوق داده است.(+)


تخریب‌های بقیع در طول تاریخ
 يكي از آفات بزرگ و خطرناك‌ تمام مذاهب و آيين‌ها، كج‌فهمی، تندروی‌، برداشت‌های غلط و انحرافی و به اصطلاح قرائت‌های خودساخته از دين است كه در مقاطع مختلف از ميان پيروان همان مذاهب به وجود آمده و موجب تضعيف و تفرقه در آن مذهب گرديده است.

براساس فتاوای فقهی وهابیت که ریشه در برداشت‌های غلط  آنان دارد، هرگونه توسل و تبرک  به ساحت پيامبران و ائمه اطهار علیهم‌السلام شرك و كفر و بت‌پرستی محسوب می‌شود و موجب حلال شدن مال و جان چنين افرادی است.

مرحوم آيت‌الله امين عاملی در كتاب خود پيرامون عقايد وهابیت می‌نويسد:‌ «اعتقاد وهابیت درباره عموم مسلمانان اين است كه آنان پس از ايمان به كفر برگشته‌اند و پس از توحيد به شرك گراييده‌اند؛ زيرا در دين بدعت گذاشته‌اند و به جهت زيارت و تبرک جستن به انبياء و صالحان به كفر و شرك روی آورده‌اند، لذا جنگ با آنان واجب و ريختن خون آنان و تصرف اموالشان بر وهابيان حلال است» و بر اين اساس بود كه آنها به هر جا و به هر شهر و دياری دست می‌يافتند قبل از هر چيز به تخريب مشاهد شريفه و بقاع متبركه می‌پرداختند.

نخستین تخریب قبور ائمه بقیع
نخستین تخریب قبور بقیع به دست وهابیون سعودی در سال ۱۲۲۰ هجری یعنی زمان سقوط دولت اول سعودی‌ها توسط حکومت عثمانی روی‌ داد که پس از یک سال و نیم محاصره توانستند آن شهر را تصرف کنند و اقدام به غارت اشیای گران‌بهای حرم پیامبر - صلی الله علیه و آله و سلم - و تخریب و غارت قبرستان بقیع نمودند.

طبق نقل تاریخی، آنان در این حمله چهار صندوق مملو از جواهرات مرصع به الماس و یاقوت گران بها و حدود یکصد قبضه شمشیر با غلاف های مطلا به طلای خالص و تزیین شده به الماس و یاقوت و ... به یغما بردند.

با توجه به اینکه این نخستین حمله آنان به مقدسات اسلامی نبود؛ صلاح الدین مختار نویسنده و مورخ وهابی در کتاب «تاریخ امملکه العربیه السعودیه کما عرفت» بخشی از افتخارات وهابیت در حمله به کربلای معلی را چینن شرح می‌دهد: "در سال ۱۲۱۶ امیرسعود در رأس نیروهای بسیاری از مردم نجد و حبوب و حجاز و تهامه و نواحی دیگر به قصد عراق حرکت نمود و در ماه ذی القعده به شهر کربلا رسید و آن را محاصره کرد.

سپاه مذکور باروی شهر را خراب کردند و به زور وارد شهر شدند. بیشتر مردم را در کوچه و بازار و خانه ها به قتل رسانیدند و نزدیک ظهر با اموال و غنائم فراوان از شهر خارج شدند، سپس در محلی به نام ابیض گرد آمدند. خمس اموال را خود سعود برداشت و بقیه را به هر پیاده یک سهم و به هر سوار دو سهم قسمت کرد .(چون به نظر آنها جنگ با کفار بود) تعداد بيست هزار نفر از اهالی كربلا و زوار كشته شدند و خزانه حرم و تمام تزئينات و جواهرات حرم به تاراج رفت. "

پس از این واقعه‌ تاریخی - اسلامی با سرمایه‌گذاری مسلمانان شیعه و به‌ کار بردن امکانات ویژه‌ای، مراقد تخریب‌ شده به زیباترین شکل بازسازی‌ شد و با ساخت گنبد و مسجد، بقیع به یکی از زیباترین مراقد زیارتی و در واقع مکان زیارتی - سیاحتی مسلمانان تبدیل‌ شد.


دومین تخریب بقیع
دومین و در واقع دردناک‌ترین حادثه تاریخی - اسلامی معاصر به هشتم شوال سال ۱۳۴۴ و پس از روی‌ کار آمدن سومین حکومت وهابی عربستان مربوط ‌می‌شود؛ سالی که وهابیون به فتوای سران خود مبنی بر اهانت و تحقیر مقدسات شیعه، مراقد مطهر ائمه و اهل‌بیت ‌پیامبر(ص) را مورد دومین هجوم وحشیانه‌ خود قرار دادند و بقیع را به مقبره‌ای ویران‌ شده و در واقع مهجور و ناشناخته تبدیل‌ کردند.

وهابیون در سال ۱۳۴۳ هجری قمری در مکه گنبدهای قبر حضرت عبدالمطلب(ع)، ابی‌طالب(ع)، خدیجه(ع) و زادگاه پیامبر(ع) و فاطمه زهرا(ع) و "خیزران" عبادتگاه سری پیامبر را با خاک یکسان کردند و در جده نیز قبر "حوا" و دیگر قبور را تخریب کردند.

در هشتم شوال سال ۱۳۴۴ هجری قمری پس از اشغال مکه، وهابیان به سرکردگی عبدالعزیز بن سعود، روی به مدینه آوردند و پس از محاصره و جنگ با مدافعان شهر، سرانجام آن را اشغال نموده، مأمورین عثمانی را بیرون کردند و به تخریب قبور ائمه بقیع و دیگر قبور هم چنین قبر ابراهیم فرزند پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله و سلم - قبور زنان آن حضرت، قبر ام البنین مادر حضرت اباالفضل العباس - علیه السلام - و قبر عبدالله پدر پیامبر و اسماعیل فرزند امام صادق - علیه السلام - و بسیاری قبور دیگر پرداختند و ضریح فولادی ائمه بقیع را که در اصفهان ساخته شده بود و روی قبور حضرات معصومین امام مجتبی، امام سجاد، امام باقر و امام صادق - علیهم السلام - قرار داشت را از جا در آورده، بردند.

 در مدینه گنبد منور نبوی را به توپ بستند، ولی از ترس مسلمانان، قبر شریف نبوی را تخریب نکردند؛ اما با تخریب قبور مطهر ائمه بقیع (ع) اشیاء نفیس و با ارزش آن قبور مطهر را به یغما بردند و قبر حضرت حمزه(ع) و شهدای احد را با خاک یکسان و گنبد و مرقد حضرت عبدالله و آمنه پدر و مادر پیامبر (ع) و دیگر قبور را هم خراب کردند.

برای تشویق به كارگرانی كه اين عمل ننگين را انجام داده بودند، مبلغ هزار ريال دستمزد پرداخت شد و تنها حرم مطهر پيامبر اسلام‌(ص) آن هم در اثر ترس از قيام مسلمانان جهان و هم توجیه برخی از نویسندگان وهابی که این گنبد را به عنوان يكی از گنبدهای مسجد می‌شناختند نه به عنوان گنبد و بارگاه حرم پيامبر مصون ماند.

وهابیون متعصب در همان سال به کربلای معلی حمله کردند و ضریح مطهرحضرت امام حسین(ع) را کندند و جواهرات و اشیاء نفیس حرم مطهر را که اکثرا از هدایای سلاطین و بسیار ارزشمند و گرانبها بود، غارت کردند و قریب به ۷۰۰۰ نفر از علما، فضلا و سادات و مردم را کشتند.

سپس به سمت نجف رفتند که موفق به غارت نشدند و شکست خورده برگشتند.


واکنش‌ها به تخریب قبور ائمه بقیع
زمانی‌که خبر هولناک ويرانی بقاع و هتک حرمت نسبت به حرم شريف ائمه بقيع در كشورهای اسلامی منتشر شد، مسلمانان آن را مصيبتی عظيم و حادثه‌ای بس بزرگ نسبت به جهان اسلام اعلام کردند.

اعتراض‌های بسیاری از سوی علما و مراجع و شخصيت‌های سياسی از عراق و ايران و هند و ساير كشورها به سوی حاكمان حجاز سرازير شد.

مجالس درس در حوزه‌های علميه و نماز‌های جماعت در مساجد تعطيل شد و مراسم عزداری برگزار گردید.

البته پس از آن وهابيان دست به مبارزه فرهنگی زدند تا وجود چنين مكانی را از منابع تاريخ حذف كنند که ابعاد آن را می‌توان در تأليفات جديد و متنوعی يافت كه در تاريخ حرمين شريفين و مدينه‌شناسی منتشر شده است به طوری‌که در اين كتاب‌ها گزارشی از اين ابنيه تاريخ ثبت نشده است. به طوری‌كه گويی اصلاً چنين آثاري وجود نداشته است.


يكی از اين تأليفات كه در سال ۱۴۱۲هجری قمری منتشر شده كتابی ست به نام «تاريخ المعالم المدينه المنوره قديماً و حديثاً» به قلم سيد احمد ياسين؛ مؤلف اين كتاب چهارصد صفحه‌ای تا آنجا كه توانسته است آثار قديمی و تازه‌های مدينه را از مساجد و قلعه‌ها و چاه‌ها با عكس و شرح و تفصيل معرفی نموده ولی از بقيع، حساس‌ترين اثر تاريخی مدينه فقط در هفت سطر و به عنوان گورستان عمومی مردم مدينه ياد نکرده است.(+)


غربی‌ها از جنایات وهابیت می‌گویند ...
يكی از جهانگردان غربی به نام مستر ريتر كه به فاصله كوتاه از ويرانی اين حرم، بقيع را ديده بود ويرانی آنجا را چنين ترسيم کرد: «‌چون وارد بقيع شدم، آنجا را همانند شهری ديدم كه زلزله شديدی در آن به وقوع پيوسته و به ويرانه‌ای مبدل ساخته است؛ زيرا در تمام بقيع به جز قطعات سنگ و كلوخ به هم ريخته و تيرهای چوب كهنه چيز ديگری نمی‌توان ديد.

اما اين ويرانی‌ها و خرابی‌ها نه در اثر وقوع زلزله و يا حادثه طبيعی بلكه با عزم و اراده انسان‌ها به وجود آمده بود و تمامی آن گنبد و بارگاه‌های زيبا و سفيدرنگ كه نشانگر قبور فرزندان و ياران پيامبر اسلام(ص) بود، با خاك يكسان گرديده است.»

«لویس پورخارت»، یكی از گردشگران سوییسی، كه پس از تشرف به اسلام خود را ابراهیم نامیده ‌است، در این‌ باره می‌گوید: فقط شیعیان و اماكن مقدسه آن‌ها نبودند كه وهابیان آثار تفکرات خود را در آن به نمایش گذاشته‌اند، مكه مكرمه و طائف نیز از حملات آنان در امان نماند.

"جمیل صدقی زهاوی" نیز در خصوص فتح طائف می‌نویسد:
"طفل شیرخواره را بر روی سینه مادرش سر بریدند، جمعی را كه مشغول فراگیری قرآن بودند كشتند، چون در خانه‌ها كسی باقی نماند، به دكان‌ها و مساجد رفتند و هر كس بود، حتی گروهی را كه در حال ركوع و سجود بودند، كشتند.

كتاب‌ها را كه در میان آن‌ها تعدادی مصحف شریف و نسخه‌هایی از صحیح بخاری و مسلم و دیگر كتب فقه و حدیث بود، در كوچه و بازار افكندند و آنها را پایمال كردند."


در كتاب "الدررالسنیه" آمده است: "محمد بن عبدالوهاب از صلوات بر پیامبر صلی الله علیه و آله، نهی می‌كرد و از شنیدن آن ناراحت می‌شد؛ صلوات فرستنده را اذیت می‌كرد و به سخت‌ترین وجه مجازات می‌نمود.

حتی او دستور داد مرد نابینای متدینی را كه مۆذن بود و صوت خوشی داشت، چون به حرف او گوش نداده، بر پیامبر صلوات فرستاده بود، به قتل رسانند. بسیاری از كتب مربوط به صلوات بر پیامبر صلی الله علیه و آله را به آتش كشید و به هریك از پیروانش اجازه می داد قرآن را مطابق فهم خود تفسیر كند."

وقتی از متوکل عباسی سوال شد، که چرا حرم امام حسین علیه السلام را خراب کرده و به جای آن مسجد می سازی؟

گفت: به علت اینکه، مردم در مسجد نماز خوانده و به امور دیگر عبادی پرداخته و با ما کاری ندارند. اما در حرم امام حسین با خواندن تاریخ اهل بیت و یادآوری مصائب ایشان، خون مردم به جوش آمده و علیه ما قیام کرده و برای ما درد سر درست می‌کنند.(+)


نقش استعمار انگلیس در شکل‌گیری و تثبیت فرقه وهابیت
بیش از سیصد سال است که جامعه بزرگ اسلامی از پدیده‌ای به نام وهابیت رنج می‌برد و سال هاست که این گروه پیامدهای جبران ناپذیر و زیان‌باری را برای جهان اسلام داشته است.

اندیشه‌های مخرب و بدعت‌گذار وهابیت براساس اعتقادات موجود در فقه حنبلی در قرن چهارم پایه گذاری و با سلفی در قرن هشتم احیا شد و در قرن دوازدهم سازمان یافت و در قرن چهاردهم هجری این مکتب به عنوان کالای سیاسی ازنقطه‌ای به نقطه دیگر صادر شد.

تاریخچه و جریان شناسی این گروه نشان از توطئه‌هایی دارد که دولت‌های استعمارگر علیه مسلمین طراحی کرده‌اند تا با ایجاد انشقاق و تفرقه بین امت اسلامی و تزریق ادبیات زور و بدون پشتوانه عقلی در اعتقادات اسلامی، راه را برای حاکمیت خویش بر جهان اسلام باز نموده و تئوری "تفرقه بیانداز و حکومت کن" را در جهان اسلام عملی کنند.

محققان تاریخ وهابیت ثابت کرده‌اند که این فرقه در اصل به دستور مستقیم وزارت بریتانیا ایجاد شد؛ به عنوان مثال کتابهایی چون "پایه های استعمار" از خیری حماد و "تاریخ نجد" از سنت جان ویلبی یا و "خاطرات حاییم وایزمن" اولین نخست وزیر رژیم صهیونیستی و نیز "خاطرات مستر همفر" و ...، پرده از این راز برداشته و نقش جاسوسان وزارت مستعمرات انگلیس را در شکل گیری و تثبیت این فرقه، حکایت می‌کند.

همفر در خاطرات خویش آشنایی خود را با محمد ابن عبدالوهاب مؤسس فرقه وهابیت اینگونه بیان می‌کند: «این‌ جوان‌ مغرور (محمد بن‌ عبدالوهاب‌) در فهم‌ قرآن‌ و سنت‌ از درک خودش‌ پیروی‌ می‌كرد، و آراء و نظریات‌ بزرگان‌ مذاهب‌ را طرد می‌كرد.

وی نه‌ تنها بزرگان‌ زمانش‌ و بزرگان‌ مذاهب‌ اربعه‌ بلكه‌ حتی‌ درباره‌ ابوبكر و عمر نیز ـ در صورتی‌كه‌ از كتاب‌ و سنت‌ چیزی‌ خلاف‌ نظریات‌ آنان‌ می‌یافت‌ ـ آراء آنان‌ را هم‌ به‌ دیوار می‌زد.

من‌ گمشده‌ خودم‌ را در محمد بن‌ عبدالوهاب‌ یافته‌ بودم‌، زیرا آزادگی‌ و غرور و منش‌ و تنفری‌ كه‌ از علمای‌ عصر خود داشت‌ و استقلال‌ نظرش‌ كه‌ حتی‌ به خلفای‌ چهارگانه‌ نیز اهمیتی‌ نمی‌داد، و تنها به‌ فهم‌ خودش‌ در قرآن‌ و سنت‌ اتكاء می‌كرد... سخت‌ نسبت‌ به‌ ابوحنیفه‌ می‌تاخت‌، و درباره‌ خودش‌ می‌گفت‌: من‌ از ابوحنیفه‌ خیلی‌ بیشتر می‌فهمم و مدعی بود که: نصف‌ كتاب‌ بخاری‌ باطل‌ است‌.»


همفر می‌گوید زمانی‌که در لندن بودم، دبیر كل‌ گفت‌: وزارت‌ مستعمرات‌ نقشه دقیقی‌ برای‌ شیخ عبدالوهاب‌ تهیه‌ نموده‌ است‌ كه‌ آن‌ را باید اجرا كند، و این‌ نقشه‌ عبارت بود از:

۱. تكفیر تمام‌ مسلمانان‌ و مباح‌ بودن‌ قتل‌ آنان‌، و غارت‌ كردن‌ اموالشان‌، و هتک آبروی‌ آنان‌، و فروختن‌ آنان‌ در بازار برده‌ فروشان‌، جواز برده‌ ساختن‌ مردانشان‌ و كنیز گرفتن‌ زنانشان‌.

۲. نابود ساختن‌ كعبه‌ به‌ نام‌ اینكه‌ جزء آثار بت‌ پرستی‌ است‌ و مانع‌ شدن‌ مردم‌ از حج‌، و تحریک عشایر و قبایل‌ به‌ غارت‌ قافله‌های‌ حجاج‌ و كشتن‌ آنان‌.

۳. كوشش‌ برای ایجاد روح‌ نافرمانی‌ نسبت‌ به‌ خلیفه عثمانی‌ و تحریک مردم‌ برای‌ جنگیدن‌ با او و تجهیز لشكرهایی‌ برای‌ این‌ منظور، و نیز لازم‌ است‌ با شریف‌های‌ حجاز با تمام‌ وسائل‌ ممكنه‌ مبارزه‌ شود، و از نفوذ آنان‌ كاسته‌ گردد.

۴. ویران‌ ساختن‌ قبه‌ها و ضریحها و اماكن‌ مقدسه‌ مسلمانان در مكه‌ و مدینه‌ و دیگر بلاد اسلامی‌ كه‌ برایش‌ امكان‌ داشته‌ باشد، به‌ نام‌ اینكه‌ اینها بت‌پرستی‌ و شرک و نوعی‌ اهانت‌ به‌ شخصیت‌ پیامبر و خلفای‌ او و رجال‌ اسلام‌ است‌.

۵. ایجاد هرج‌ و مرج‌ و آشوب‌ در بلاد به‌ هر اندازه‌ كه‌ بتواند.

۶. انتشار قرآنی‌ دست کاری شده، که‌ احادیثی‌ كه‌ ناظر به تحریف‌ قرآن‌است‌ در آن‌ عملی‌ شده‌ باشد.

از اینرو همفر پس از بازگشت از انگلستان به سوی بصره روانه شد و پس از آن در جستجوی محمدابن عبدالوهاب عازم نجد گردید.

وی با هماهنگی وزارت مستعمرات بریتانیا دور جدیدی از رایزنی‌های خویش را برای قیام علیه حکومت عثمانی شروع کرد و در نهایت با همکاری محمدابن سعود حاکم درعیه و محمدابن عبد الوهاب مکتب وهابیت را به عنوان یک مکتب ابداعی به جوامع اسلامی تحمیل نمودند.(+)

بدین ترتیب تفکری نحس در جهان اسلام ریشه دواند که تا امروز به گسترش خود ادامه داده است و هر روز جان صدها کودک، زن و مرد مسلمان را به بهانه‌های واهی می‌گیرد. وهابیت کاری به اربابان اصلی خود یعنی مستکبران جهان ندارد و برای پیشبرد اهداف شوم نظام سلطه، مسلمانان را هدف جنایت خود قرار داده است.


برخی منابع:
http://iec-md.org/monasebatha/mazhabi/takhrib_ghoboor_aemmeh_baghiea.html
http://library.tebyan.net/newindex.aspx?pid=۱۹۶۶۷&BookID=۵۸۷۵&PageIndex=۲&Language=۱
http://isna.ir/fa/news/۹۲۰۵۲۵۱۳۷۸۱
http://www.mashreghnews.ir/fa/news/۳۳۲۸۸۴/%DA%۸۶%D۹%۸۷-%DA%A۹%D۸%B۳%DB%۸C-%D۸%AF%D۸%B۳%D۸%AA%D۹%۸۸%D۸%B۱-%D۸%AA%D۸%AE%D۸%B۱%DB%۸C%D۸%A۸-%D۸%A۸%D۹%۸۲%DB%۸C%D۸%B۹-%D۸%B۱%D۸%A۷-%D۸%B۵%D۸%A۷%D۸%AF%D۸%B۱-%DA%A۹%D۸%B۱%D۸%AF
http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=۱۱۵۹۶۲
http://azsharghi.haj.ir/Default.aspx?tabid=۸۵&ID=۶۵
http://library.tebyan.net/newindex.aspx?pid=۱۰۲۸۳۴&ParentID=۰&BookID=۶۱۹۶&MetaDataID=۹۹۳۷&Volume=۱&PageIndex=۸&PersonalID=۰&NavigateMode=CommonLibrary&Content=
https://www.tabnak.ir/fa/news/۲۶۷۶۰۸/%D۹%۸۲%D۸%A۸%D۹%۸۸%D۸%B۱-%D۸%A۷%D۸%A۶%D۹%۸۵%D۹%۸۷-%D۸%A۸%D۹%۸۲%D۹%۸A%D۸%B۹-%DA%۸۶%DA%AF%D۹%۸۸%D۹%۸۶%D۹%۸۷-%D۸%AA%D۸%AE%D۸%B۱%D۹%۸A%D۸%A۸-%D۸%B۴%D۸%AF


Share/Save/Bookmark