دیپلمات پیشین آمریکایی: آمریکا در کابوس انسانی یمن نقش مستقیم دارد

گزارش موسسه بین‌المللی صلح و اقتصاد: جهان امن‌تر و اروپا ناامن‌تر شده است

نشست فوق العاده وزیران خارجه اتحادیه عرب؛ موضوعات و نتایج

آشتی ملی فلسطین در سایه تنش جدید آمریکایی

آزادسازی ۲ شهرک دیگر در شمال شرق حماه سوریه

تظاهرات یهودیان مخالف نتانیاهو در سرزمین‌های اشغالی

مرکز اسلامی استکهلم؛ یاری‌گر زلزله‌زدگان

کاریکاتور/ تحریف کتب اهل سنت توسط سلفی‌ها

واکنش ها به ادعاهای دبیرکل اتحادیه عرب

گروه های تکفیری 12 بار آتش بس را در سوریه نقض کردند

مخالفت عراق با بندهای مربوط به حزب‌الله در بیانیه اتحادیه عرب

نقض برجام و بدعهدی های آمریکا

تلاش برای ترور ولیعهد عربستان؛ ساختگی یا واقعیت

چرا روسیه قطعنامه آمریکا در مورد سوریه را وتو کرد؟

دیکته عبری برای بیانیه عربی

دستگیری قصاب عرسال توسط ارتش لبنان+تصویر

آزادسازی سه روستا در جنوب استان حلب سوریه+نقشه

سامانتا پاور: عربستان علاوه بر کشتار یمنی‌ها به آنها گرسنگی هم می‌دهد

آمادگی نجف اشرف برای احیای مراسم سالگرد رحلت پیامبر اکرم (ص)

پیام تسلیت عضو جنبش جهاد اسلامی فلسطین به ملت ایران

دوشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۴ - ۱۰:۵۴
کد مطلب: ۵۸۱۰۴
داخلی آرشيو مقاله صفحه فلسطین
نگاهی به روند اشغال بلندی‌های جولان
نگاهی به روند اشغال بلندی‌های جولان
صهیونیست‌ها به دلایل ژئوپولتیک، اقتصادی، امنیتی و فرهنگی همواره به دنبال افزایش کنترل خود بر بلندی‌های اشغالی جولان بوده‌اند؛ اما این روزها با توجه به بحران سوریه،، گسترش تفکر مقاومت به بزرگ‌ترین خطر برای اسرائیل در این منطقه تبدیل شده است.
جبهه جهانی مستضعفین - بلندی‌های جولان (به عبری: רמת הגולן)  فلات و منطقه‌ای کوهستانی است که در جنوب غربی‌ سوریه واقع شده است؛ کردها آن را "گولان" و عرب‌ها آن را "جولان" و عبری‌ها آن را "رامات هاگولان" می‌خوانند.

پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ میلادی اسرائیل بخش بزرگی از این بلندی‌ها را به اشغال خود درآورد و در سال ۱۹۸۲ میلادی این مناطق را به عنوان بخشی از خاک خود اعلام کرد.

در ادامه به بررسی وضعیت این منطقه، دلیل اهمیت و نحوه اشغال آن می‌پردازیم:


بلندی‌های جولان کجاست؟
جولان‌ فلات‌ نسبتاً مرتفعی‌ به‌ مساحت‌ تقریبی‌ ۱۲۷۶ کیلومتر مربع‌ است‌ که‌ با سوریه‌، لبنان‌، فلسطین‌ و اردن‌ مرز مشترک‌ دارد.

رود اردن‌ و دریاچه طبریه‌ در مغرب‌، آن‌‌ را از فلسطین‌ جدا می‌سازند و رود یرموک‌ در جنوب‌، حد فاصل‌ جولان‌ و اردن‌ است‌؛ در شمال‌، کوه‌ حرمون‌ (جبل‌الشیخ‌) آن‌ را از لبنان‌ جدا می‌کند و در مشرق‌ نهرالعلان‌ و حوضه‌های‌ کم‌ ارتفاع‌ طبیعی‌ نقره‌ و جیدور، جولان‌ را از حوران‌ جدا می‌سازد.


بلندی‌های جولان یکی از مناطق حساس نظامی در خاورمیانه به شمار می‌آید و تنها ۷۰ کیلومتر از شهر دمشق فاصله دارد.


ابعاد و دلایل اهمیت بلندی‌های جولان
در اوائل دهه ۱۹۷۰میلادی، تصور غالب بر این بود که نگاه اسرائیلی‌ها به جولان، امنیتی است و دیر یا زود، مسلمانان آن را آزاد خواهند کرد؛ اما به مرور زمان، مشخص شد که اهمیت جولان، نه فقط بعدی امنیتی - راهبردی، بلکه ابعاد اقتصادی و حتی فرهنگی نیز دارد.

در ادامه برخی از جنبه‌های اهمیت جولان را مطرح خواهیم کرد:

اهمیت جغرافیایی جولان
یکی‌ از دلایل‌ اهمیت‌ جولان‌، اشراف آن‌ بر سرزمین‌های‌ مجاور است‌، بیشتر منطقه جولان‌ بیش‌ از پانصد متر از سطح‌ آب‌های‌ آزاد ارتفاع‌ دارد.

به‌ جز قسمت‌ شمالی‌، ارتفاعات‌ جولان‌ متشکل‌ از دو رشته‌ کوه‌ است‌: رشته‌ کوه‌ اول‌ در مرکز جولان‌، از شمال‌ غربی‌ شهر قنیطره‌ آغاز می‌شود و به‌ سمت‌ جنوب‌ شرقی‌ امتداد می‌یابد؛ رشته‌ کوه‌ دوم‌، در جنوب‌ جولان‌، از جنوب‌ قنیطره‌ تا روستای‌ رفید، تقریباً با جهت‌ شمال‌ به‌ جنوب‌، امتداد یافته‌ است‌؛ در مرکز و جنوب‌ جولان‌ تپه‌هایی‌ با ارتفاع‌ بیش‌ از هزار متر وجود دارد، مانند تپه عموریه‌ به‌ ارتفاع‌ 1226 متر در شمال‌غربی‌ شهر قنیطره‌ در مرکز جولان‌ و بلندترین‌ نقطه نیز به‌ شمار می‌آید؛ تپه آتشفشان‌ ابوالندی‌ به‌ ارتفاع‌ 1204 متر در جنوب‌ غربی‌ شهر قنیطره‌.

وجود قله‌های بلند و ارتفاعات سوق‌الجیشی در علم ژئوپولتیک، به خودی خود، یک عنصر قدرتمند تلقی می‌‌شود و دارنده آن می‌‌تواند با تسلط بر این ارتفاعات، زمینه را برای استیلای مناطق مجاور فراهم کند.


اهمیت امنیتی جولان
با توجه به عمق راهبردی رژیم صهیونیستی در منطقه، به جرأت می‌توان گفت بلندی‌های جولان، مطمئن‌ترین منطقه برای اسرائیلی‌ها و در عین حال کم آسیب‌پذیرترین منطقه در چارچوب سرزمینی این رژیم محسوب می‌شود.

نقشه جغرافیایی اسرائیل، از صحرای سینا تا کرانه باختری رود اردن و مرزهای لبنان مشخص می‌کند که این بلندی‌ها اهمیتی راهبردی برای اسرائیل دارد و امنیت این رژیم در گرو بلندی‌های جولان است و به همین علت است که رژیم صهیونیستی سعی دارد با حصار‌کشی بر روی مرزهای بلندی جولان، هر گونه حرکت اسلامی – عربی را در این ناحیه مد نظر قرار دهد.

نصب دستگاه‌های هشداردهنده بر روی بلندی‌های جولان و تلاش برای افزایش شهرک‌سازی‌ها، بیانگر همین اهمیت امنیتی بلندی‌های جولان است.

گفتنی است تسلط بر این منطقه، موازنه امنیتی راهبردی را به نفع هر طرفی که بر آن مسلط باشد، برهم خواهد زد و برعکس، عدم کنترل بر این بلندی‌ها برای هر طرفی، یک آسیب‌پذیری محسوب شده و به سختی می‌تواند تحرکات طرف مقابل را کنترل نماید.

بلندی‌های جولان، حتی با وجود سلاح‌های تخریبی فوق پیشرفته دارای اهمیت است؛ جنگ نامنظم حماس در نبردهای ۲۱ روزه و هشت روزه و جنگ ۲۰۰۶ حزب‌الله لبنان و اسرائیل، ناظر بر اهمیت نبردهای نامتقارن است و آزادی این بلندی‌ها هم‌چنان که در جنگ‌های صلیبی دروازه ورود به بیت‌المقدس بود، اکنون نیز دروازه ورود به بیت‌‌المقدس و آزادی قدس شریف است.


اهمیت اقتصادی جولان
در کنار اهمیت امنیتی از اهمیت اقتصادی این بلندی‌ها نباید غافل شد، از بین سیاستمداران اسرائیلی اسحاق رابین، بهتر از هر کسی به این بعد اقتصادی جولان پی برد و به همین علت بود که بیشتر با لحنی نرم و سازشکارانه درصدد تفوق در حل مسئله اعراب و اسرائیل بود؛ وی هر گونه حفاری نفتی در این منطقه را خلاف اصول بین‌المللی و معاهدات می‌دانست.

چند سال بعد آشکار شد که جناح تندرو در اسرائیل، به خوبی نقشههای شومی برای بلندی های جولان دارد و کشف نفت و منابع زیرزمینی در این منطقه، به یکی از خواسته‌های اصلی رژیم صهیونیستی تبدیل شد.

از طرفی همکاری‌های آمریکا و اسرائیل نیز ناظر بر این مسئله است که منابع عظیم نفتی در بلندی‌های جولان وجود دارد و با توجه به نیاز صهیونیست‌ها به نفت، این بلندی‌ها یکی از منابع تأمین نفت این رژیم در آینده خواهد بود.

وجود شرکت "جینی انرژی" در این منطقه، بر همگان ثابت کرد که اهمیت اقتصادی بلندی‌‌های جولان برای رژیم صهیونیستی، انکارناپذیر است.

"جینی انرژی" یکی از زیرمجموعه‌های شرکت بزرگ (ای. دی. تی) است که از بزرگ‌ترین حامیان مالی تبلیغات انتخاباتی بنیامین نتانیاهو و هم‌چنین از حامیان  فعالیت‌های انتخاباتی عوزی لانداو، وزیر انرژی اسرائیل به شمار می‌آید.

نفوذ این شرکت در بین مقامات رژیم صهیونیستی خود عاملی در جهت ترغیب راست‌گرایان به عملیات‌های حفاری نفتی در بلندی جولان است.

غیر از منابع نفتی منابع آبی بلندی‌های جولان نیز خود بر اهمیت این منطقه افزوده است تا جایی‌که دیوید بن گورین عنوان کرد: «آب، خون زندگی ماست و ما با تکیه بر منابع آبی می‌توانیم بر اعراب پیروز شویم.»

حقیقت قضیه هم مؤید این مطلب است که منابع آبی نقش حیاتی و راهبردی در آینده اسرائیل دارد، زیرا با توجه به تحولات نوین امنیت زیست محیطی و نیاز به آب بلندی‌های جولان، نقشی به مراتب تعیین کننده‌تر از سلاح‌های هسته‌ای برای این رژیم دارد.

اسرائیل با سیاست‌های آبی خود توانسته است بر بیش از ۶۰۰ میلیون متر مکعب از آب بلندی‌های جولان مسلط شود و به این ترتیب ۳۰ درصد از نیازهای سالیانه خود به آب را تامین می‌کند. صهیونیست‌ها سالیانه بالغ بر ۲۰۰۰ میلیون متر مکعب آب مصرف می‌کنند.

با توجه به اینکه شکل‌گیری صنعت، کشت زمین‌های کشاورزی، رفاه و شهرنشینی همگی وابسته به آب است و اسرائیل حیات خود را در گرو آب جولان می‌بیند طبیعی است که از این منطقه دست بر نخواهد داشت.

گذشته از موارد بالا میزان بالای بارش در این ناحیه و وجود جاذبه‌های فراوان گردشگری در کنار آب و هوای معتدل، بستری برای جذب گردشگران فراهم کرده است و رژیم صهیونیستی نیز درصدد تبدیل این منطقه به یک قطب گردشگری است.


اهمیت فرهنگی بلندی‌های جولان

اهمیت فرهنگی جولان کمتر از ابعاد اقتصادی و نظامی آن نیست و ارتباط تنگاتنگی با هویتی دارد که اسرائیل‌ درصدد تحصیل و جعل آن است.


گولان به معنای سرزمین گل‌ها و لاله‌هاست و جاذبه‌های طبیعی این بلندی‌ها شاهدی بر این نام است.


تاریخ درگیری‌ها در بلندی‌های جولان
در سال‌ ۱۱۲۱میلادی صلیبی‌ها جولان‌ را غارت‌ کردند.

در حمله مغولان‌ به‌ شام‌ در قرن‌ هفتم‌، به ویژه‌ پس‌ از شکست‌ آنان‌ از ملک‌ مظفر قُطُزْ در عین جالوت‌ جولان‌ بار دیگر آسیب‌ دید، ولی‌ از آن‌ پس‌ تا آغاز تسلط‌ عثمانی‌ها بر شام‌ در اوایل‌ سده دهم‌، آرامش‌ نسبی‌ داشت‌. 

عثمانی‌ها تا اواخر جنگ‌ جهانی‌ اول‌ (۱۹۱۴ـ ۱۹۱۸) در جولان‌ و دیگر مناطق‌ سوریه‌ حضور داشتند و در آن زمان‌ جولان‌ وابسته‌ به‌ دمشق‌ و مهم‌ترین‌ راه‌ ارتباطی آن با فلسطین‌ و مصر بود. این‌ موقعیت‌ سبب‌ ایجاد مراکزی‌ چون‌ قنیطره‌ و نیز مهاجرت‌ (بعضاً اجباری‌) گروه‌های‌ گوناگونی‌ به‌ جولان‌ شد.

در زمان‌ عثمانی‌ها (در اواسط‌ سده سیزدهم‌)، سپاهیان‌ مصری‌، به‌ فرماندهی‌ ابراهیم‌ پاشا، جولان‌ را اشغال‌ کردند. این‌ منطقه‌ پس‌ از جنگ‌ جهانی‌ اول‌ تا زمان‌ حضور نظامیان‌ بریتانیایی‌ در اواخر جنگ‌ جهانی‌ دوم‌ در منطقه‌، به‌ مدت‌ ۲۱ سال‌ تحت‌الحمایه فرانسوی‌ها بود.

هنگام‌ حضور فرانسوی‌ها در منطقه‌، در ۱۹۲۳ میلادی مرز سوریه‌ و فلسطین‌ در جولان‌ تعیین‌ شد.

در ‌۱۹۴۸ میلادی به‌ دلیل‌ پناه‌ بردن‌ حدود شانزده‌ هزار فلسطینی‌ به‌ جولان‌، به ویژه‌ به‌سبب‌ نگرانی‌ رژیم‌ اشغالگر قدس‌ از اشراف‌ ارتفاعات‌ جولان‌ بر سکونت‌گاه‌های‌ اسرائیلی‌ در مناطق‌ پست‌ و کم‌ارتفاع‌، جولان‌ به‌ منطقه‌ای‌ نظامی‌ بدل‌ شد.

جدای از درگيری‌های پراكنده ميان نيروهای سوری و اسرائيل بر سر موضوع تقسيم آب در نزديكی درياچه طبريا در غرب جولان، از سال ۱۹۶۲میلادی تا آوريل ۱۹۶۷میلادی برخورد نيروهای دو طرف شكل عميق‌تری به خود گرفت و وارد مرحله تازه‌تری شد. 

در پنجم ژوئن سال ۱۹۶۷میلادی رژيم صهيونيستی طی يك عمليات غافل‌گيرانه عليه كشورهای همسايه، بخش وسيعی از خاك همسايگان عرب خود را به اشغال درآورد.

در اين جنگ همه جانبه كه ابتدا بطور هم‌زمان با انهدام باند فرودگاه‌های نظامی و آشيانۀ جنگنده‌های كشورهای مورد تهاجم آغاز شد، صحرای سينا در مصر، منطقه جولان در سوريه و مناطق غربی رودخانۀ اردن توسط رژيم صهيونيستی اشغال شد.

در جنگ ژوئن ۱۹۶۷میلادی كه به جنگ شش روزه معروف شد،‌ نيروهای اسرائيل پس از اشغال، استحكامات سوريه در تپۀ مشرِف به درياچه طبريا و ارتفاعات جولان، شهر «قنيطره»،‌ واقع در ۶۰ كيلومتری جنوب دمشق را تصرف كردند و ۲/۱۱ هزار كيلومتر مربع از منطقه جولان توسط اسرائيل اشغال شد.

۶ سال بعد در ششم اكتبر ۱۹۷۳میلادی مصر و سوريه برای آزادسازی مناطقی كه در جنگ ۱۹۶۷میلادی از دست داده بودند عليه اسرائيل وارد جنگ شدند، در اين نبرد كه به جنگ رمضان معروف شد، شهر «قنيطره» را از اشغال اسرائيل آزاد كردند وليكن ارتفاعات جولان هم‌چنان در اشغال باقی ماند.

در طول اين جنگ كه نيروهای سوری تا عمق مواضع اسرائيل در حال پيشروی بودند، آمريكايی‌ها با ايجاد يك پل هوايی نظامی، پيشرفته‌ترين تسليحات خود را به تل‌آويو ارسال نمودند و هم‌چنین چندين ماهواره نظامی آمريكا نيز بطور شبا‌نه‌روز در خدمت اين رژيم بود.

در اين جنگ تهديد آمريكا به بمباران اتمی خاك مصر و سوريه از يك طرف و خيانت اتحاد جماهير شوروی از سوی ديگر،‌ نيروهای دو كشور مصر و سوريه را زمين‌گير كرد؛ ولی نهایتاً سوريه توانست ۶۶۴ كيلومتر مربع از تصرفات را آزاد كند و مابقی در اشغال اسرائيل باقی ماند.

از اوایل ماه مارس ۱۹۷۴ وضعیت ناپایدار و تنش‌ها بین دو کشور سوریه و اسرائیل بار دیگر آغاز شد.

در تاریخ ۳۱ ماه مه سال ۱۹۷۴ قطعنامه شماره ۳۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر آتش‌بس به تصویب رسید و از آن تاریخ به بعد ۹۰۰نیروی حافظ صلح سازمان ملل متحد (UNDOF) در آن منطقه مستقر شدند تا بر حفظ آتش‌بس میان سوریه و اسرائیل نظارت کنند؛ البته براساس قرارداد ۱۹۷۴ میان اسرائیل و سوریه درباره حضور صلح‌بانان سازمان ملل در بلندی‌های جولان، حضور اعضای دائم شورای امنیت در این مأموریت‌ها مجاز نیست.


اسرائیل در سال ۱۹۸۲ این مناطق را به عنوان بخشی از خاک خود اعلام کرد، اقدامی که هیچ‌گاه مورد تأیید سازمان ملل متحد قرار نگرفت.

هم‌اینک هم اسرائیل با نصب دستگاه‌های هشداردهنده بر بلندی‌های جولان، تمامی تحرکات نظامی سوریه را مراقبت می‌کند.
(+)


ادعای مالکیت اسرائیل بر جولان پس از معاهده ۱۹۱۶

معاهده ۱۹۱۶ یا قرارداد سایکس - پیکو قراردادی بود که خاورمیانه امروزی را به سه بخش می‌کرد؛ این قرارداد سری میان دولت انگلستان و فرانسه در آوریل ۱۹۱۶ پس از نشست‌ها میان "کلنل سر مارک سایکس" و "فرانسوا ژرژ پیکو" برای تقسیم امپراتوری عثمانی پس از پایان جنگ جهانی اول بسته شد.

مارک سایکس و فرانسوا ژرژ پیکو دو دیپلمات بریتانیایی و فرانسوی بودند که با مأموریت از طرف‌ دولت‌هایشان مرزهای کنونی کشورهای عراق، کویت، عربستان، اردن، سوریه و لبنان را تعیین کردند.

بر پایه قرارداد سایکس – پیکو منطقه شام به سه منطقه تقسیم شد که بر این اساس "الزرقاء" (عراق) تابع حاکمیت انگلیس شد و منطقه "الحمراء"(سوریه) تابع حاکمیت فرانسه و منطقه "السمراء" (فلسطین) تابع حاکمیتی بین‌المللی شد و این امر زمینه‌ساز تسلیم فلسطین به یهود شد.

مواد قرارداد سایکس - پیکو
ماده یک) فرانسه و انگلیس اعلام آمادگی کردند که هر کشور عربی مستقل یا ائتلاف عربی را که تحت حاکمیت یک رئیس عربی در دو منطقه  سوریه و عراق باشد، حمایت کرده و آن را به رسمیت می‌شناسند؛ بر این اساس دو کشور اعلام کردند که منطقه الف از آن فرانسه و منطقه ب از آن انگلیس است و بر این پایه این دو کشور دارای اولویت در اجرای پروژه‌ها و دادن وام به این کشورها بوده و فرانسه و انگلیس حق تقدم را در آوردن مشاوران و کارمندان خارجی به درخواست دولت‌های عربی یا ائتلاف دارا هستند.

ماده دو) به فرانسه در منطقه الزرقاء، بخش ساحلی سوریه و انگلیس در منطقه الحمراء، بخش ساحلی از بغداد گرفته تا خلیج فارس اجازه تأسیس هر نوع حکومتی که صلاح بدانند بصورت مستقیم یا غیر مستقیم یا به صورت توافقی داده می‌شود.

ماده سه) دولتی بین‌المللی در منطقه السمراء (فلسطین) تشکیل می‌شود که شکل و ماهیت این حکومت پس از مشورت با روسیه و توافق با دیگر متحدان و نمایندگان شریف در مکه مشخص خواهد شد.

ماده چهار) بر پایه این قرارداد بود که انگلیس بر مناطق ذیل دست یافت:
۱ - بندر حیفا و عکا
۲ - مقداری از آب رود دجله و فرات به منطقه الف و مقداری به منطقه ب خواهد ریخت و دولت انگلیس متعهد می‌شود که برای چشم‌پوشی از قبرس با دولت دیگری وارد مذاکره نشود، مگر پس از جلب موافقت فرانسه.

ماده پنج) "اسکندورنه" بندری آزاد برای تجارت انگلیس بوده و اجازه انجام معاملات و داد و ستدهای دیگر در این بندر وجود نداشته و اجازه رد تسهیلات دریانوردی و ورود کالاهای انگلیسی به این بندر وجود ندارد و آزادی نقل و انتقال کالاهای انگلیسی از طریق اسکندرونه و خط آهن موجود در منطقه الزرقاء به داخل منطقه الحمراء یا دو منطقه الف و ب و خروج از آن داده می‌شود و اجازه انجام هیچ‌گونه معامله‌ای چه به صورت مستقیم یا غیر مستقیم بر هیچ‌یک از خطوط آهن منطقه یا بندری از بنادر آن وجود ندارد.

در مقابل حیفا بندری آزاد برای تجارت فرانسه و مستعمرات و کشورهای تحت‌الحمایه آن است و تمام تسهیلات بندری و نقل و انتقال کالاهای فرانسوی در این بندر در اختیار این کشور خواهد بود و نقل و انتقال کالاها از راه حیفا و خط آهن انگلیسی منطقه السمراء مجاز است، حال چه این کالاها از منطقه الزرقاء یا الحمراء یا منطقه الف یا ب صادر یا به آن وارد شده باشند و کشتی‌های فرانسوی مجاز هستند در تمام این بنادر رفت و آمد داشته یا کالاهای خود را بارگیری و تخلیه کنند.

ماده شش) خط آهن بغداد در منطقه الف تا موصل در جنوب و در منطقه ب تا سامرا در شمال کشیده نخواهد شد، مگر این‌که پیش از آن خط آهنی که بغداد را به حلب در دشت فرات وصل کند، کشیده شود و این خط آهن با کمک دو کشور انگلیس و فرانسه کشیده خواهد شد.

ماده هفت) انگلیس اجازه دارد، خط آهنی را ایجاد و اداره کند که حیفا را به منطقه ب متصل می‌کند و تنها مالک و صاحب آن است و توسط این خط آهن اجازه نقل و انتقال دائمی سربازان و نیروهای نظامی خود به هر منطقه را دارد.


دو کشور انگلیس و فرانسه باید بدانند که این خط آهن باید ارتباط حیفا با بغداد را فراهم کند و اگر در این میان امکان احداث چنین خط آهنی به دلایل فنی و مادی در منطقه السمراء برای انگلیس وجود ندارد، دولت فرانسه آماده است از راه‌های در اختیار خود برای استفاده انگلیس جهت دستیابی به منطقه ب را بدهد.

ماده هشت) توافق‌های صورت گرفته برسر گمرکات ترکیه تا بیست سال در تمام مناطق الزرقاء و الحمراء و دو منطقه الف و ب قابل اجراست و هزینه گمرکات افزوده نخواهد شد و جز با توافق دو کشور گمرک یا منطقه‌ای تجاری در مناطق فوق‌الذکر تأسیس نخواهد شد.

ماده نه) از جمله موارد مورد توافق این‌که دولت فرانسه هیچ مذاکره یا گفتگویی در هیچ زمان و مکانی برای چشم‌پوشی از حق و حقوقش در منطقه الرزقاء با هیچ طرفی مگر کشور یا ائتلافی عربی انجام ندهد، مگر آن‌که در این‌باره پیش از این توافقاتی با انگلیس درباره آن حاصل شده باشد و این موضوع درباره منطقه الحمراء نیز منطبق است.

ماده ده) دو کشور انگلیس و فرانسه به عنوان حامی کشورهای عربی به توافق می‌رسند که به کشور سومی اجازه تملک هیچ گوشه‌ای از جهان عرب یا ایجاد پایگاه دریایی در الجزایر بر سواحل دریای مدیترانه را ندهند.

ماده یازده) مذاکرات و گفت‌وگوها به نام دو کشور فرانسه و انگلیس با اعراب و به شیوه سابق برای تعیین مرزهای کشورهای عربی ادامه می‌یابد.

ماده دوازده) دو کشور انگلیس و فرانسه بر انتقال هرگونه سلاح به کشورهای عربی نظارت خواهند داشت.

رژیم صهیونیستی بعد از این قرارداد و تقسیم شامات بین انگلیس و فرانسه ادعای سهم کرد و استناد آنان این بود که مناطق کردنشین سوریه و عراق به انگلیسی‌ها واگذار شده و جولان نیز سهم اسرائیل است.(+)


جولان پس از اشغال
واقعیت قضیه این است که اسرائیل پس از اشغال بلندی‌های جولان بیشترین جمعیت یهودی را در این مکان ساکن کرد.

رژیم صهیونیستی با شهرک‌ساز‌ی‌ها در این منطقه موازنه جمعیتی را به سود خود برهم زده تا جایی‌که از زمان اشغال تاکنون این رژیم بیش از ۲۸ هزار یهودی را در شهرک‌های جدید اسکان داده است.

با توجه به اینکه اسرائیل رژیمی جعلی و ساختگی است و نمی‌تواند اثبات کند که جولان سرزمینی عبری است؛ بنابراین برای فرار از این واقعیت تاریخی خود به ایجاد شکاف و تفرقه بین مسلمانان پرداخته و دولت سوریه را به پاکسازی نژادی کردها از این منطقه متهم می‌نماید.

این ادعای رژیم صهیونیستی در حالی‌است که شواهد و قرائن موجود نشان می‌دهد که در ژوئن ۱۹۶۷ خود اسرائیلی‌ها با سیاست نیرنگ و تفرقه جمعیت کردهای مسلمان این منطقه را مجبور به مهاجرت به سمت دمشق و قنیطره نموده و با این سیاست ضد انسانی در پی هویت‌سازی برای خود بود.

نخستین اقدام آنان در فضای بعد از اشغال بلندی‌های جولان، اسکان یهودی‌ها در ۱۹۸۴ بود که با واسطه ثروتمند انگلیسی یهودی‌الاصل بنام ادمون روتچیلد انجام شد.

پس از آنکه تلاش وی برای اخذ موافقت حاکمان عثمانی برای ایجاد شهرک یهودی‌نشین در جولان با شکست روبرو شد، به خرید زمین روستاهای جلین، نبعه و بوسطاس در منطقه حوران از حاکمان انگلیسی اقدام نمود.

این امر که از طریق گروه‌های فراماسونی ترک‌های عثمانی محقق شد، بیانگر این مسئله بود که حاکمان عثمانی با این ترفندها و نیرنگ‌ها از یک سو کردهای مسلمان را به جهاد و دفاع در برابر مسیحیان فرامی‌‌‌خواندند و از سویی دیگر در سرکوب و آوارگی آنان به یهودیان همکاری می‌کردند.

در جولان نیز همین قضیه با همکاری سلاطین عثمانی از سال‌ها قبل محقق شده بود و یهودی تبارهای انگلیسی در سال‌های قبل از جنگ جهانی اول برای قلمرو مسلمانان نقش‌های شوم خود را طراحی کرده بودند.


تأثیرات بیداری اسلامی بر تحولات بلندی‌های جولان
پس از آغاز بیداری اسلامی گروه‌های اخوانی که هم سابقه مبارزه، شکنجه و زندان و مهم‌تر از همه ضد صهیونیستی داشتند، توانستند با سقوط مبارک و بن علی به قدرت برسند.

این یک واقعیت است که بیداری اسلامی در منطقه تهدیدی برای رژیم صهوینیستی محسوب می‌شود؛ زیرا دیگر نمی‌تواند با اتکاء به حاکمان غیرمردمی به فریب افکار عمومی ملت‌های مسلمانان بپردازد.

سرایت این تحولات به منطقه نوعی بازگشت و خودآگاهی محسوب می‌شد که بازنده آن رژیم صهیونیستی و متحدان آن در منطقه بودند و از طرفی با توجه به شهرک سازی‌های صهیونیست‌ها در بلندی‌های جولان و حضور حدوداً ۲۰ هزار دروزی و ۴ هزار علوی در این منطقه، شهرک‌سازی‌ها و اسکان یهودی‌ها به چالش اساسی برای رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.(+)

در پی بحران امنیتی سوریه مؤسسات متعدد اسرائیل تحولات این کشور را دنبال می‌کنند، آن‌ها نگرانی‌ ویژه‌ای در ازای تحولات این کشور دارند و معتقدند که احتمال دارد این بحران به جایی برسد که زمزمه‌های آزادسازی بلندی‌های جولان و بازگرداندن آن به ملت سوریه از اولویت‌های اقدامات سیاسی مقامات این کشور قرار گیرد.

رژیم صهیونیستی از تحولات بحران سوریه از بهار سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون برای تقویت شهرک‌سازی صهیونیستی در بلندی‌های اشغالی جولان استفاده می‌کند.


تداوم تفکر اشغال رسمی بلندی‌های جولان
با آغاز بحران سوریه در سال ۲۰۱۱میلادی، بلندی‌های جولان بیشتر از قبل در معرض توجه قرار گرفت و رژیم صهیونیستی که پیش از این، نوعی امنیت نسبی را در این بلندی‌ها احساس می‌کرد، با شروع درگیری‌ها در سوریه، سعی کرد تا هرگونه تهدید امنیتی از این ناحیه را با پاسخ فوری و قاطع از میان ببرد تا مبادا جبهه جولان، به یکی از جبهه‌های جدید علیه این رژیم تبدیل شود.

اما با وقوع بحران سوریه، تلاش‌های اسرائیل برای انضمام رسمی این بلندی‌ها به خاک تحت اشغال خود، افزایش یافته است. این تلاش با چند هدف انجام می‌‌شود:

با بحران سوریه، امکان ایجاد یک جبهه جدید از سوی مقاومت علیه اسرائیل در بلندی‌های جولان افزایش یافت و واکنش جدی اسرائیل به هرگونه اقدام از سوی جبهه مقاومت در این منطقه، به خوبی نشان می‌دهد که این رژیم چقدر از مانور مقاومت در جولان احساس ناامنی می‌کند.

نکته دیگری که باعث می‌شود تا اسرائیل در منطقه جولان عمیقاً احساس نگرانی کند، حضور تکفیری‌ها در نزدیکی این منطقه است، اسرائیل اگرچه از حضور تکفیری‌‌ها در بلندی‌های جولان واهمه دارد؛ اما واهمه بیشتر این رژیم از حضور و نفوذ جبهه مقاومت در این منطقه است.


موانع سر راه اسرائیل برای به رسمیت شناختن جولان
اما موانعی جدی‌ در مقابل به رسمیت شناخته شدن اشغال رژیم صهیونیستی بر جولان وجود دارد. به نظر می‌رسد عدم پذیرش این مساله از سوی اصلی‌ترین متحدان این رژیم یک مساله اساسی باشد.

نتانیاهو در سفری که به آمریکا داشت با اشاره به بی‌ثباتی در سوریه پیشنهاد به رسمیت شناخته شدن حاکمیت اسرائیل بر جولان را به اوباما داد که آمریکا با این پیشنهاد مخالفت کرد.

اتحادیه اروپا نیز در پی حساسیت نسبت به بلندی‌های جولان  اعلام کرد که روند درج شناسه کالا روی محصولات تولیدی شهرک‌های صهیونیست‌نشین کرانه باختری و قدس اشغالی و نیز شهرک‌های واقع در بلندی‌های اشغالی جولان را آغاز می‌کند تا زمینه تشخیص آن ها از دیگر کالاها و تحریم آنها طبق تصمیم اتحادیه اروپا فراهم شود.


گفتنی است علاوه بر اروپا، حتی ردپای جولان و ضرورت عقب‌نشینی اسرائیل از آن را می‌توان در برخی بیانیه‌های صادر شده در نشست‌های عربی هم مشاهده کرد.(+)


اشغال جولان در ادامه تجزیه خاورمیانه توسط غرب است
مسئله این است که همان ابزارهایی که استعمار با توسل به آن خاور میانه با مرز‌های فعلی را شکل داده بودند، بار دیگر مورد استفاده قرار گرفته و بسیاری از گروه‌های تجزیه طلب به ابزاری برای بازی‌های استعماری بدل شده‌اند.

 امروز سیاست تجزیه خاورمیانه در دستور کار استعمار جهانی بوده و استراتژی بی‌ثباتی دراز مدت خاورمیانه، با سوء استفاده از گروه‌های تروریست و تجریه‌طلب در جای جای خاورمیانه از یمن، سوریه، پاکستان، لیبی، عراق، ترکیه و دیگر کشورهای اسلامی خاورمیانه مشهود است.

غافل از اینکه تجزیه سیاست دائمی استعمار بوده و در تاریخ بشر با نام لشکرکشان و جنگ‌طلبان بزرگ و قدرت‌های استعماری سلطه‌گر و انحصار طلب معادل بوده است.

امروز در حالی در سال ۲۰۱۵ قرار داریم که نود و نه سال از سال ۱۹۱۶ و معاهده سایکس پیکو و یک قرن بهره‌کشی از خاورمیانه با مرزهای استعمارگران غربی ادامه می‌گذرد؛ ورای این در طول ۲۰۰ سال گذشته، قطعه قطعه کردن کشورها و تبدیل مستعمرات گوناگون به مجموعه‌های مختلف قومی، یکی از اصلی‌ترین سیاست‌های امپراطوری بریتانیا را تشکیل می‌دهد.

لذا واکاوی سیاست دولت­‌های غربی و بازیگران منطقه به خوبی گواه این امر است که هدف آنها تکه تکه کردن خاورمیانه و تبدیل آن به موزائیکی از کشورهای کوچک و ضعیف در حال رقابت با یکدیگر است تا از این طریق قدرت دولت‌ها و پادشاهی‌های فعلی بیش از این تضعیف شود و به پیشرفت طرح صهیونیست‌ها برای تجزیه دنیای اسلام کمک بزرگی کند.(+)


برخی منابع:

http://islamtimes.org/vang۴.rnaak۹yrrp.html
http://www.irinn.ir/news/۱۷۵۳۷/%D۸%A۸%D۹%۸۴%D۹%۸۶%D۸%AF%DB%۸C-%D۹%۸۷%D۸%A۷%DB%۸C-%D۸%AC%D۹%۸۸%D۹%۸۴%D۸%A۷%D۹%۸۶%D۸%۸C-%D۸%AA%D۸%A۷%D۸%B۱%DB%۸C%D۸%AE%DA%۸۶%D۹%۸۷-%D۹%۸۸-%D۸%A۷%D۹%۸۷%D۹%۸۵%DB%۸C%D۸%AA
http://www.mashreghnews.ir/fa/news/۳۶۷۰۷۰/%DA%۸۶%D۸%B۱%D۸%A۷-%D۸%A۸%D۹%۸۴%D۹%۸۶%D۸%AF%DB%۸C%E۲%۸۰%۸C%D۹%۸۷%D۸%A۷%DB%۸C-%D۸%AC%D۹%۸۸%D۹%۸۴%D۸%A۷%D۹%۸۶-%D۸%A۸%D۸%B۱%D۸%A۷%DB%۸C-%D۸%B۵%D۹%۸۷%DB%۸C%D۹%۸۸%D۹%۸۶%DB%۸C%D۸%B۳%D۸%AA%E۲%۸۰%۸C%D۹%۸۷%D۸%A۷-%D۸%A۷%D۹%۸۷%D۹%۸۵%DB%۸C%D۸%AA-%D۸%AF%D۸%A۷%D۸%B۱%D۸%AF
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=۱۳۹۴۰۸۲۵۰۰۱۷۴۳
https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D۹%۸۲%D۸%B۱%D۸%A۷%D۸%B۱%D۸%AF%D۸%A۷%D۸%AF_%D۸%B۳%D۸%B۱%DB%۸C_%D۸%B۳%D۸%A۷%DB%۸C%DA%A۹%D۸%B۳_-_%D۹%BE%DB%۸C%DA%A۹%D۹%۸۸
http://asremrooz.ir/prtivyazvt۱ap۵۲.cbct.html
Share/Save/Bookmark