دیپلمات پیشین آمریکایی: آمریکا در کابوس انسانی یمن نقش مستقیم دارد

گزارش موسسه بین‌المللی صلح و اقتصاد: جهان امن‌تر و اروپا ناامن‌تر شده است

نشست فوق العاده وزیران خارجه اتحادیه عرب؛ موضوعات و نتایج

آشتی ملی فلسطین در سایه تنش جدید آمریکایی

آزادسازی ۲ شهرک دیگر در شمال شرق حماه سوریه

تظاهرات یهودیان مخالف نتانیاهو در سرزمین‌های اشغالی

مرکز اسلامی استکهلم؛ یاری‌گر زلزله‌زدگان

کاریکاتور/ تحریف کتب اهل سنت توسط سلفی‌ها

واکنش ها به ادعاهای دبیرکل اتحادیه عرب

گروه های تکفیری 12 بار آتش بس را در سوریه نقض کردند

مخالفت عراق با بندهای مربوط به حزب‌الله در بیانیه اتحادیه عرب

نقض برجام و بدعهدی های آمریکا

تلاش برای ترور ولیعهد عربستان؛ ساختگی یا واقعیت

چرا روسیه قطعنامه آمریکا در مورد سوریه را وتو کرد؟

دیکته عبری برای بیانیه عربی

دستگیری قصاب عرسال توسط ارتش لبنان+تصویر

آزادسازی سه روستا در جنوب استان حلب سوریه+نقشه

سامانتا پاور: عربستان علاوه بر کشتار یمنی‌ها به آنها گرسنگی هم می‌دهد

آمادگی نجف اشرف برای احیای مراسم سالگرد رحلت پیامبر اکرم (ص)

پیام تسلیت عضو جنبش جهاد اسلامی فلسطین به ملت ایران

دوشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۲ - ۰۱:۳۳
کد مطلب: ۹۹۹۹
۲ نظر
داخلی آرشيو مقاله صفحه سوریه
سوریه در سایه‌ی جنگ؛ نگاهی به روند تحولات سوریه
روح الله سریشی (عضو باشگاه مخاطبان جبهه جهانی مستضعفین)
سوریه در سایه‌ی جنگ؛ نگاهی به روند تحولات سوریه
در این مقاله که به قلم روح الله سریشی از اعضای باشگاه مخاطبان جبهه نوشته شده، سیر تحولات سوریه از آغاز بحران تا به امروز بررسی شده است.
نویسنده: روح الله سریشی / عضو باشگاه مخاطبان جبهه جهانی مستضعفین
==================================================
سایت جبهه جهانی مستضعفین از مطالب تولیدی مخاطبان و فعالان جبهه همواره استقبال می کند و مطالب برگزیده را به شکلی ویژه منتشر خواهد کرد.
گفتنی است انتشار این مطالب به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط سایت نیست، اما تلاش می‌کنیم افکار، نظرات، یادداشت‌ها، مقالات و گزارش‌های اعضای باشگاه را (تا جای ممکن) بدون تغییر منتشر کنیم.

==================================================

آغاز اعتراضات مسالمت آمیز در سوریه پس از دومینوی انقلاب های عربی و بیداری اسلامی اگرچه با مطالبات و درخواست های اجتماعی و اصلاح طلبانه همراه بود اما با فاصله ای بسیار اندک بدلیل تغییر ماهیت و یا بهتر بگوییم نقشه های از پیش طراحی شده برای خاورمیانه جدید و آنچه که مقامات دولت امریکا آن را درد زایمان خاورمیانه جدید می نامیدند، به صحنه اغتشاش و نافرمانی مدنی کشیده می‌شود که البته دست دولت های مرتجع و سازش کار عربی را نیز در حمایت از آنان نباید بی تاثیر انگاشت.

پس از آغاز بیداری اسلامی در جهان عرب، دولت های متجاوز و مستکبر غربی به سرکردگی ایالات متحده و عمال سازشکار عرب که پایه و اساس دیکتاتوری خود را در خطر فروپاشی می دیدند و آن را تهدیدی در مقابل طرح خاورمیانه جدید به شمار می آوردند با تمامی ظرفیت های خود در میدان حاضر شده و سعی در انحراف و بازبینی در اصول انقلابی امت عربی کردند و سیاست موج سواری را در پیش گرفتند.

بر این اساس تحلیل گران و اتاق های فکر فعال شده و پس از بررسی های لازم شروع به طراحی سناریوهای متفاوت برای این موج و دومینوی بیداری اسلامی در جهان عرب کردند و در آشکارترین طرح خود بر آن شدند که مولفه های اسلامی و انقلابی را از یکدیگر تمایز بخشیده و در حرکت بعدی سیل اسلام خواهی را متوقف کنند و صرفا مسئله را مسئله ای دموکراسی خواهانه جلوه دهند.

حال می توان مشت های گره کرده را نمود آزادی خواهی معرفی کرد و اسلام را از بدنه اصلی این سیل خروشان جدا و واژه بهار عربی را جایگزین بیداری اسلامی کنیم. بر این اساس در برهه ای از زمان وقوع انقلاب در تونس را ناخوشایند پنداشته و ابراز تاسف می کنند و در زمانی دیگر به هنگامی که سخنگوی دولت انقلابی تونس به رهبری راشدالغنوشی بازگشایی سفارت اسرائیل در تونس را مغایر با قانون اساسی نمی داند با لبخند و ابراز خشنودی امریکایی ها و صهیونیست ها مواجه می‌شوند.

در انقلاب مصر نیز زمانی که دولت محمد مرسی و اخوان المسلمین خود را پایبند به قرار داد کمپ دیوید می دانند با موج حمایت های اسرائیلی-امریکایی از دولت مصر مواجه می شوند.

همچنین در لیبی نیز انقلاب به نفع بازارهای نفت و گاز غرب مصادره می شود و پس از پیروزی انقلاب پرچم رژیم جعلی و غاصب اسرائیل به همراه تصاویر نتانیاهو و اوباما در بنغازی، مهد انقلاب و زادگاه بزرگترین دشمن استعمار، عمر مختار به اهتزاز در می آید. اینچنین است که جهان غرب به سرکردگی امریکا انقلاب های عربی را مصادره می کند.

اما در سوریه انقلاب رنگ وبویی دیگر دارد، سوریه محل انفجار بغضی قرار می گیرد که از پیروزی انقلاب اسلامی در گلوی استکبار و صهیونیسم شکل گرفته و تداوم آن با پیروزی حزب الله و مقاومت اسلامی فلسطین در سال های ۲۰۰۰، ۲۰۰۳، ۲۰۶،۲۰۰۸ ادامه پیدا می کند.

نقش سوریه در این میان چیست؟
پس از پیدایش انچه که غرب ان را هلال شیعی می نامید و متشکل از ایران، عراق، سوریه و لبنان بود و همچنین سردرگمی غرب در مواجهه با جبهه های مقاومت اسلامی در داخل و خارج فلسطین، آنچه که بیش از پیش مشهود بوده است شکل گیری جبهه و ائتلافی استوار به نام خط مقاومت است که تبعات آن امنیت اسرائیل را هدف قرار داده است.

اینک جمهوری اسلامی خط پدافندی غیر عاملی در مقابل تهدیدات دشمن دیرینه ی خود به نام اسرائیل تشکیل داده است که به خاکریزی امن برای پاسخ به تهدیدات دشمن صهیونیستی تبدیل شده و دارای چندین لایه است.

همانگونه که رهبر انقلاب اسلامی فرمودند جمهوری اسلامی از هر گروهی که در مقابل رژیم صهیونیستی ایستادگی کند حمایت خواهد کرد و نمونه و مصداق عینی آن را می توان در انبارهای تسلیحاتی مقاومت اسلامی فلسطین، لبنان و سوریه جست و جو کرد. همچنین حمایت های معنوی و مالی جمهوری اسلامی از ملت های فلسطین و لبنان و سوریه به عنوان خاکریز مقاومت جایگاه حائز اهمیتی دارد.

در سفری که مسئولان وقت پس از پیروزی انقلاب مصر به این کشور داشتند، خبرنگار مصری به مسئولان اینچنین خطاب می کند که شما ایرانی ها بسیار باهوش هستید چرا که به راحتی بدون انکه خطری شما را تهدید کند سوار بر خودرو های خود تا مصر و مرزهای رژیم صهیونیستی سفر می کنید.

اما مدتی نمی گذرد که دستگاه های اطلاعاتی رژیم صهیونیستی، ایالات متحده و سرسپردگان عربی حضور خط مقاومت به فرماندهی جمهوری اسلامی را بر نمی تابند و در دسیسه ای بین المللی سعی در گسستن زنجیره ی مقاومت می کنند که پس از ناکامی در لبنان و عراق، جمهوری عربی سوریه را هدف قرار می دهند.

سوریه به عنوان یکی از کشور های خط مقاومت که هیچ پیمان صلحی با رژیم صهیونیستی امضا نکرده و بخشی از خاک آن نیز در اشغال صهیونیست ها است خطری بالقوه برای منافع امریکا و رژیم صهیونیستی محسوب می شود.

بر کسی پوشیده نیست که سوریه به عنوان یک متحد استراتژیک برای جمهوری اسلامی که دارای پیمان امنیتی دوجانبه با این کشور است و از طرفی دوستی دیرینه با این کشور دارد می تواند بازویی توانمند برای جمهوری اسلامی در منطقه باشد و نقش بسزایی در دیپلماسی بین المللی اجرا کند.

حال موضع غرب و کشور های عربی را می توان در دو محور متفاوت بررسی کرد. از سویی غرب به سرگردگی امریکا، تحت فشار لابی ایپک و مراکز صهیونیستی هرگونه خطری که امنیت اسرائیل را تهدید می کند بر نمی تابد و تا رفع آن از هیچ توطئه و دسیسه ای کوتاه نمی آید و از سویی کشورهای عربی تحت سیطره امریکا خطر ایران قدرتمند را در سایه فضاسازی های مقامات غربی نمی پذیرد و سعی در کوتاه کردن دست ایران از منطقه و قطع بازوی توانمند آن یعنی سوریه دارند.

کشور های عربی از افزایش نفوذ ایران شیعی در منطقه واهمه داشته و هراس از آن دارند که الگوی ایران اسلامی-انقلابی، بن پایه های دیکتاتوری آنان را متزلزل و انقلاب اسلامی به کشورهای منطقه صادر شود .


چگونگی آغاز ناآرامی‌ها در سوریه
پانزدهم مارس ۲۰۱۱ در شهر درعا مرکز استانی به همین نام، ‎به فاصله ۸۵ کیلومتری جنوب دمشق و مرز مشترک با اردن، اعتراضات سوریه با حمله گروهی تندرو به مقر حزب بعث، رادیو و تلویزیون، مرکز پلیس و کاخ دادگستری آغاز شد که نتیجه آن بیش از ۱۰۰ کشته و مجروح بود. بر اثر بی‎تدبیری «فیصل کلثوم» استاندار درعا و «عاطف نجیب» رییس وقت سازمان امنیت استان، این حوادث که می‎توانست با هزینه کمتری مهار شود، تبدیل به بحرانی ملی در سوریه شد.

با برکناری مسئولان قبلی که همگی از نزدیکان بشار اسد بودند، استاندار جدید «محمد خالد الهنوس» در اوج درگیری‎‎ها وارد درعا شد و ۵۰ نفر از سران قبایل و معتمدین شهر را برای دیدار با بشار اسد به دمشق برد. اسد هم با پذیرفتن نصایح جمهوری اسلامی ایران، مطالبات سران قبایل را مشروع و قابل قبول دانست. با این‎حال سلفی‎ها، وهابی‎‎ها و گروه‎‎های تروریستی وارد عمل شده و درگیری‎‎ها در درعا و سایر شهر‎ها مثل ادلیب، حماء و حمص را تشدید کردند.

پس از اغاز ناارامی های سوریه ،جمهوری اسلامی به طور شفاف و رسمی از هرگونه اصلاحات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی از سوی دولت سوریه حمایت کرده و خواستار کاسته شدن خشونت‌ها و ناامنی ها در این کشور و عبور تدریجی به سوی ثبات پایدار بوده است؛ همچنین جمهوری اسلامی هرگونه دخالت خارجی در این کشور را رد کرده و آن را به سود دولت و ملت سوریه نمی داند.


معارضین در سوریه
جبهه مخالفان و معارضان دارای تشدد آرا و نظرات است و فقدان فرماندهی و رهبری واحد مانع از آن شده تا پیروزی عمده‌ای در جبهه نظامی به دست آورند. حتی گاهی دست به اقدامات نظامی علیه یکدیگر زده و فرماندهان یکدیگر را ترور می کنند.

عمده ترین گروه معارضان سوری عبارتند از:
کمیته هماهنگی ملی برای تغییر دموکراتیک: که هدایت و پایه ریزی آن به دست مخالفان و معارضین داخلی سوریه است. اکثریت اعضای این گروه از سکولار‎های چپ، گروه‎‎های ناسیونالیست و احزاب کرد هستند و یکی از منتقدان جدی شورای ملی سوریه به‎شمار مي‎روند. کمیته هماهنگی ملی برای تغییر دمکراتیک با این‎که منتقد بشار اسد است اما به‎شدت مخالف دخالت خارجی در سوریه است.

شورای ملی سوریه (المجلس الوطنی السوری): اين شورا متشکل از گروه‎‎های اصلی مخالف دولت سوریه است و هدف خود را براندازی دولت بشار اسد اعلام کرده و بيشتر رهبران آن جزء طیف خارج‎نشین هستند. این گروه پس از آغاز نا‎آرامی‎‎ها در سوریه و به دنبال نشستی که با حمایت ترکیه در سپتامبر ۲۰۱۱ در استانبول تشکیل شد، تأسیس گردید و بیشتر اعضای آن معارضان خارج‎نشین و تبعیدیان هستند.

ارتش آزادی‎بخش سوریه (الجیش السوری احر): اين گروه متشکل از افسران و سربازان جدا شده از ارتش سوریه و از مهم‎ترین بازیگران معارضه سوریه هستند. رهبر این گروه نظامی «سرهنگ ریاض الاسعد» است که در یک مقطع زمانی کنترل برخی شهر‎های کوچک مثل الزیدانی و دوما را در دست گرفت و پس از حملات ژانویه ۲۰۱۲ ارتش سوریه، مجبور به عقب نشینی شد.


آغازاصلاحات سیاسی در سوریه:
اصلاحات همه جانبه در سوریه با برگزاری همه پرسی قانون اساسی جدید این کشور در ۲۸ فوریه ۲۰۱۲ آغاز شده و بر اساس آن نظام سیاسی تک حزبی لغو شده و احزاب سیاسی مختلف می توانند در پارلمان صاحب کرسی شوند و فعالیت کنند.

در این همه پرسی ۸۵ درصد به قانون اساسی رای مثبت داده و دوره ی ریاست جمهوری هم محدود خواهد شد. البته این در حالی است که معارضین و مخالفین شرکت در انتخابات و مجلس را تحریم نمودند.

در مرحله دوم زندانیان سیاسی که صرفا به دلایل سیاسی بازداشت شده بودند همگی آزاد شده (گرچند عده ای هنوز مدعی هستند که بازداشت ها ادامه دارد) و اما در مرحله سوم به کردهای سوریه که در نتیجه ی سرکوب دهه ۸۰ لغو تابعیت شده بودند اعطای تابعیت شد که همگی این موارد در جهت فروکش کردن بحران در سوریه ایفای نقش نمودند و از دامنه بحران تا حدودی کاسته شد.


واکنش غرب و امریکا نسبت به تحولات
غرب در ادامه ی تحولات سوریه هرگونه اصلاحاتی را رد کرده و بر اساس نقشه ای از پیش طراحی شده خواستار برکناری اسد و تحویل سکان اداره کشور به معارضین بوده و هر روز به بهانه های واهی سوریه و شخص اسد را تهدید به حمله نظامی می کند.

قطعنامه های امریکایی بر ضد سوریه در چندین مرحله از سوی متحدین سوریه، یعنی روسیه و چین وتو می شود اما همچنان غرب به دنبال بهانه ای برای کوتاه کردن دست مقاومت از منطقه می گردد تا آنکه استفاده از سلاح شیمیایی را بازیچه دست خود می کند و سوریه و نظام آن را متهم به حمله شیمیایی و استفاده از سلاح کشتار جمعی بر ضد غیرنظامیان در خان العسل و الغوطه می کند.

تمامی شواهد و تصاویر ماهواره ای حاکی از استفاده معارضان و تروریست های سوری و غیر سوری از گاز شیمیایی سارین است که توسط عربستان سعودی تولید و در اختیار آنان قرار گرفته است. اما همچنان که گفته شده سناریوی حمله به سوریه نه در نیویورک و واشنگتن بلکه در اتاق های جنگ رژیم صهیونیستی نوشته شده و توسط لابی های قدرتمند امریکایی برای اجرا به دولت امریکا دیکته شده است.

اما پایانی بر این آغاز انگاشته نشده است و امریکایی ها در این جنگ باید منتظر پاسخ های غیر قابل تصور ارتش و اتاق عملیات سوریه به فرماندهی بشار اسد باشند. جنگی که زبانه های آن خاورمیانه را متشنج خواهد کرد و متحدان سوریه یقینا این تجاوز به سرحدات شامات را که دیگر پاره ای از تن انقلاب اسلامی است بی پاسخ نخواهند گذاشت.

اهرم های بسیاری برای فشار بر غرب وجود دارد. کاهش ۸۰ میلیارد دلاری بودجه پنتاگون مجال ورود به یک جنگ بلند مدت را نخواهد داد و سردمداران پنتاگون نیز خبر از درگیری های محدود می دهند که البته این گزینه به چگونگی پاسخ ارتش سوریه بسته است که در صورت به درازا کشیده شدن جنگ و تلفات گسترده یقینا فشار اقتصادی و افکار عمومی تهدیدی برای ادامه عملیات امریکایی ها خواهد بود.

البته در این میان افزایش قیمت نفت و گاز نیز می تواند تهدیدی برای امریکا و متحدانش باشد چرا که متحدان سوریه شامل عراق، ایران و روسیه که از بزرگترین تولید کنندگان نفت و گاز دنیا هستند احتمالا از تمامی گزینه ها ضد امریکا استفاده خواهند کرد و در این صورت دامنه ی افزایش قیمت ها در شرایطی که رکود اقتصادی دامن گیر اروپا شده است شرایط سختی را برای متحدان فراهم خواهد آورد که منجر به فشار اروپا به امریکا برای توقف جنگ خواهد شد.

همچنین نباید از نقش ژئوپلتیک ایران، در تأمین امنیت سوخت چشم پوشی کرد چرا که با بسته شدن تنگه هرمز امنیت تامین سوخت به خطر خواهد افتاد و سوریه نیز می تواند از توان موشکی خود برای مهار نفتکش ها استفاده کند که در این صورت جهان غرب توانایی تامین سوخت گران قیمت را نداشته و با فشار افکار عمومی و مراکز تجاری رو به رو خواهند شد.

البته بورس های غربی از تبعات تهدیدهای امریکا علیه سوریه بی نصیب نمانده و بورس نیویورک با کاهش شاخص مواجه شده است که این موج تاثیر خود را در کشور های عربی حاشیه خلیج فارس نیز گذارده و بورس های عربی با کاهش شاخص و ارزش مواجه شده اند. در صورت حمله، ترکیه نیز از تبعات زیان بار جنگ علیه سوریه در امان نخواهد بود، اقتصادی که دارای رشد بادکنکی است و متکی بر جهانگردی و تجارت است باید منتظر زیان های هنگفت اقتصادی ناشی از افت صنعت توریسم و افزایش قیمت نفت باشد البته فشار افکار عمومی ترکیه نیز دلیل مناسبی برای خطر افرین بودن جنگ علیه سوریه وادامه ی آن است .


برگ های برنده سوریه در نبرد پیش رو

ارتش و توانایی نظامی دولت سوریه
ارتش سوریه بیش از ۳۲۵ هزار نظامی در اختیار دارد که این افراد در سه بخش عمده ارتش یعنی نیروی زمینی، هوایی و دریایی تقسیم بندی می شوند.

نیروی زمینی ارتش سوریه قوی ترین بخش از بخش های سه گانه ارتش این کشور است که حدود ۲۰۰ هزار نظامی فعال و ۳۰۰ هزار نیروی ذخیره دارد. نیروی هوایی این کشور نیز از قوی ترین نیروهای هوایی کشورهای عربی است که حدود ۹۰۰ هواپیما و بالگرد نظامی و ترابری در اختیار دارد که حدود چهار پنجم این تعداد را هواپیما و یک پنجم آن را بالگردهای نظامی تشکیل می دهد و در نهایت نیروی دریایی سوریه که براساس آمار تا سال ۲۰۱۲ متشکل از دو ناوچه ساخت روسیه است و بیش از ۲۰ کشتی با توانایی حمل موشک است که نزدیک به شش کشتی موشک انداز سوریه نیز ساخت ایران است.

البته سوریه در میدان نبرد موشکی توانایی های بسیاری کسب کرده است و موشک های دوربرد اسکاد، اسکندر و شهاب زبانه های آتش جنگ در سوریه هستند که به راحتی می توانند پایگاه های نیروهای فرامنطقه ای را به آتش بکشد.

همچنین در میدان نبرد پدافندی، سوریه بر اساس آمار سیا با در اختیار داشتن۳۳۱۰ سامانه دفاعی۴۰۰۰ توپ ضدهوایی و سامانه های دفاعی s۳۰۰ ، tor و sam رتبه ۶ منطقه از قوی ترین و قدرتمندترین ارتش های جهان و از لحاظ تعداد و دومین ارتش قوی در بین کشورهای عربی بعد از مصر است.

فرماندهی کل ارتش سوریه را بشار اسد، رئیس جمهوری این کشور برعهده دارد و وزیر دفاع به عنوان معاون اسد، مقام دوم در تصمیم گیری درباره اقدامات ارتش است .

تشکیل نیروهای مردمی تحت عنوان جیش الشعبی
روزنامه انگلیسی گاردین به نقل از ژنرال اسرائیلی آویو کوچاوی مدعی شده است که ایران و حزب‌الله برای کمک به ادامه حیات دولت سوریه، در این کشور، ارتشی مردمی به استعداد ۵۰ هزار نفر تشکیل داده اند و قصد دارند تعداد افراد آن را به دو برابر نیز افزایش دهند.

جیش الشعبی یک الگو برداری محدود و نظامی از نیروی مقاومت بسیج است که تعداد و ظرفیت های آن بنا به گزارشات مختلف متفاوت است. عده ای تعداد را۵۰۰۰۰ هزار نفر و عده ای ۹۰۰۰۰ هزار نفر برآورد کرده اند که به صورت داوطلبانه در میدان نبرد علیه تروریست ها حاضر می شوند.

حمایت های روسیه و چین در شورای امنیت تجربه تلخ لیبی باعث شد تا روسیه در مورد سوریه از مواضع خود کوتاه نیاید که چنانچه این مواضع ادامه پیدا کند ممکن است این اولین صحنه مواجهه نظامی امریکا و روسیه پس از جنگ سرد باشد که مطمئنا تبعات خود را خواهد داشت.

البته باید به خاطر داشت که پایگاه نیروهای دریایی روسیه در طرطوس پایگاهی است که حضور روسیه را در مدیترانه تثبیت کرده و توازن قدرت را در آن منطقه برقرار کرده است. اما نقش چین به عنوان شریک تجاری سوریه همچون روسیه نیست و این کشور بیشتر به دنبال سهم خواهی خود از معادلات بین المللی و عدم انفعال در قبال آنان است. بنابراین در پرونده سوریه، چین نمی تواند متحدی استوار و مقاوم باشد همچنان که به روسیه نیز نمی توان بیش از حد امیدوار و متکی بود .

مرز مشترک با سرزمین های اشغالی
هم مرز بودن با رژیم صهیونیستی علاوه بر این که یک چالش جدی است در نبرد آتی امریکا و سوریه می تواند یک گزینه تعیین کننده در روند جنگ باشد. مقامات امریکایی و صهیونیستی با لفاظی های خود اینچنین می گویند که ۴۰۰ منطقه در سوریه جهت حمله موشکی تعیین شده که سوریه نیز متعاقبا ۴۰ منطقه حساس سرزمین های اشغالی را جزء اهداف موشکی خود مشخص کرده است.

جنگی که متفاوت از جنگ ۳۳ خواهد بود و آن رقابت تسلیحاتی سوریه و اسرائیل در منطقه و برخورداری از موشک های قدرتمند و دوربرد است. در جنگ های ۳۳ روزه و ۲۲ روزه ناکارامدی کافی سیستم دفاع موشکی پاتریوت و به اصطلاح گنبد اهنین را به اثبات رسید. و حال اسرائیل با فناوری پیشرفته تری مواجه است و آن خطر موشک های اسکاد ۷۰۰ کیلومتری است.

می توان تخمین زد که هر یک روز از این نبرد (از حیث تلفات و گستردگی) برابر با ۱۰ روز نبرد در جنگ ۳۳ روزه است چرا که توان نظامی هر دو طرف بسیار بالا بوده و از متدهای کلاسیک نیز استفاده می کنند. البته در این بین فشار افکار عمومی ساکنان فلسطین اشغالی را نیز باید در نظر گرفت.

فقدان اشتراک نظر و رهبری واحد میان معارضان اسد
در میان افرادی که به عنوان معارض در سوریه با دولت این کشور درگیر هستند، اشتراک نظر چندانی وجود ندارد. همان‎طور که در سطور پیشین گفته شد، شورای ملی خارج‎نشین و گروه‎‎های معارض داخلی بر سر مسائل اساسی اختلاف نظر دارند و از طرف دیگر به‎خاطر مداخله کشور‎های خارجی در سوریه، معارضان دچار چنددستگی شده‎اند. معارضان منطقی اسد می‎دانند که در صورتی که حکومت فعلی با دخالت خارجی سرنگون شود، کنترل اوضاع از دست همه خارج شده و جنگ داخلی و کشتار‎های قومی و مذهبی و هرج و مرج در یک کشور بی‎دولت حاکم خواهد شد و این به‎نفع هیچ طرفی نیست.


فرض دشوار سقوط اسد در سوریه
حال خود را با یک فرض دشوار مواجه کرده و سوریه پس از سقوط اسد را ارزیابی می کنیم. بزرگترین مشکل موجود در سوریه پس از اسد وجود اختلاف دیدگاه های عمیق، عدم رهبری و فرماندهی واحد در میان معرضان سوری است.

معارضان سوری از دسته و طوائف مختلفی هستند که پس از سقوط اسد ادعای سهم خواهی خواهند داشت و مقامات امریکایی نیز از این مسئله رنج می برند. روانه کردن گروه های تندرو به سوریه و تشکیل گروه های تروریستی النصره، توحید و جیش الحر عواقب وخیمی برای اروپا و امریکا خواهد داشت.

علاوه بر این در حال حاضر تعداد زیادی از معارضان، امریکا و اسرائیل را دشمن شماره یک خود دانسته و مطمئنا پس از پایان جنگ، اسرائیل را هدف آتی خود می دانند (با توجه به حمایت گروه های فلسطینی از سرنگونی اسد) و این همراه می شود با دستیابی به انبار های تسلیحاتی ارتش سوریه و برخورداری از سلاح شیمیایی که در اختیار تروریست ها قرار گرفته شده است.

از سوی دیگر بر فرض نابودی نظام اسد هنوز قریب به ۵۰۰۰۰۰ هزار نیروی نظامی و مردمی وجود دارند که به شدت هوادار اسد و منزجر از صهیونیست هستند که اگر درگیری های داخلی آغاز نشود هدف آنان نیز حملات انتقام گیرنده از اسرائیل خواهد بود که با شدت انجام خواهد شد.

در آخرین فرض وجود تندروهای افراطی با وجود مرز مشترک ترکیه و سوریه خطری برای آینده ترکیه و تبدیل شدن آن به محل انجام فعالیت های تروریستی و خرابکاری است که با وجود علوی ها و شیعیان ترکیه این فرض قوت می یابد. این فرض امنیت ملی ترکیه را به مخاطره خواهد انداخت و تبعات فراوانی برای تمامی کشور های همجوار سوریه خواهد داشت .
Share/Save/Bookmark
nikiyan
۱۳۹۲-۰۷-۱۹ ۱۶:۵۷:۴۹
واقعا مقاله فوق العاده ای یود چقدر زیبا مسائل را موشکفانه بیان کردند امیدوارم که باز هم از مقالات این دوست عزیز استفاده گردد با تشکر. (168)
 
امیربهرامی
۱۳۹۲-۱۰-۱۰ ۰۱:۳۰:۵۰
واقعاعالی بود.قدرت تحلیل بالایی داشت (545)